پس از بسته‌شدن راه پاکستان؛ چرا قیمت سمنت هنوز بلند است؟

او می‌گوید:«حویلی‌ام را دیدم، فرش سمنتی آن خراب شده بود. گفتم که این فرش را جور می‌کنم. رفتم سمنت بخرم، یک بوجی سمنت ۵۰۰ افغانی بود. این خیلی گران است. برای همین جای کوچک که می‌خواهم جور کنم، چهار یا پنج بوجی سمنت مصرف می‌شود. این قیمت‌ها کاملاً از توان ما بیرون است.»

در کنار مردم عام، مسئولان شماری از شرکت‌های ساختمانی نیز از بلند بودن قیمت سمنت شکایت دارند.

آنان می‌گویند که پس از بسته شدن راه‌های پاکستان، واردات سمنت از شماری از کشورهای دیگر آغاز شده، اما به گفته آنان، قیمت‌ها به اندازه‌ای که انتظار می‌رفت کاهش نیافته است.

لمر زلمی، مسئول یک شرکت ساختمانی در کابل، به رادیو آزادی گفت: «از زمانی که راه پاکستان بسته شده، قیمت یک بوجی سمنت از ۳۰۰ یا ۳۵۰ افغانی، و یک تُن سمنت که ۱۱۰ تا ۱۲۰ دالر بود، به ۱۸۰ تا ۱۹۰ دالر رسید. بعداً واردات از ترکمنستان و ازبکستان شروع شد، اما بازار به حالت قبلی خود برنگشت؛ فقط قیمت‌ها کمی پایین آمد.»

فروشندگان سمنت نیز قیمت‌ها را تقریباً مشابه آنچه مصاحبه‌شوندگان رادیو آزادی گفته‌اند، عنوان می‌کنند.

محمد عظیم، صاحب یک فروشگاه سمنت در کابل، درباره قیمت‌ها می‌گوید:

«سمنت ایرانی باقران، همین‌جا ۵۲۰ افغانی است؛ سمنت مشهد ۴۸۵ افغانی، سمنت وطنی غوری ۴۷۰ افغانی. همین سمنت‌هاست و همین قیمت‌ها.»

از یازدهم اکتوبر سال ۲۰۲۵ میلادی، در پی تنش‌های سیاسی و امنیتی میان افغانستان و پاکستان، تمامی راه‌های میان دو کشور مسدود شده است.

در پی این وضعیت، واردات سمنت از پاکستان نیز متوقف شد و در روزهای نخست، قیمت یک بوجی سمنت حتی به ۶۷۰ افغانی رسید.

پیش از این، مخلص احمد، یکی از اعضای اتاق تجارت و سرمایه‌گذاری ننگرهار، به رادیو آزادی گفته بود که پیش از بسته شدن راه‌ها، روزانه حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ موتر سمنت از طریق تورخم وارد افغانستان می‌شد.

به گفته او، در هر موتر حدود ۳۵ تُن، یا ۸۰۰ تا ۸۲۰ بوجی سمنت انتقال می‌یافت.

شکایت‌ها از بلند بودن قیمت سمنت در افغانستان در حالی مطرح می‌شود که اتاق تجارت و سرمایه‌گذاری افغانستان می‌گوید تولید داخلی سمنت افزایش یافته و این اتاق امیدوار است که افغانستان در این بخش در سال‌های آینده به خودکفایی برسد.

خانجان الکوزی، مشاور اتاق تجارت و سرمایه‌گذاری افغانستان، به رادیو آزادی گفت: «اگرچه قیمت‌ها در بازار هنوز هم ۱۰ تا ۱۵ درصد بلندتر است، اما ظرفیت تولید داخلی روزبه‌روز افزایش می‌یابد. ظرفیت کارخانه سمنت پلخمری بیشتر شده، در جبل‌السراج نیز روی کارخانه قدیمی کار شده و دوباره فعال گردیده است. در هرات نیز سکتور خصوصی یک کارخانه ساخته و در کندهار هم یک کارخانه در حال ساخت است. بنابراین، من باور دارم که در چند سال آینده به خودکفایی خواهیم رسید.»

ملا هدایت‌الله بدری، سرپرست وزارت معادن و پترولیم حکومت طالبان، در هجدهم ماه سرطان سال ۱۴۰۵ خورشیدی، در مراسم آغاز کار عملی ساخت دومین کارخانه تولید سمنت در ولسوالی جبل‌السراج ولایت پروان گفته بود که در حال حاضر شمار کارخانه‌های تولید سمنت در افغانستان به ۹ کارخانه رسیده است.

به گفته او، با فعالیت این کارخانه‌ها، ظرفیت تولید سمنت در افغانستان به ۳۰ هزار تُن در روز خواهد رسید.

با این حال، شماری از مصاحبه‌شوندگان این گزارش می‌گویند که با افزایش تولید سمنت، باید قیمت آن نیز کاهش یابد.

اما اتاق تجارت و سرمایه‌گذاری افغانستان می‌گوید که فعالیت‌های ساختمانی در کشور افزایش یافته و به همین دلیل، تقاضا برای سمنت نیز بیشتر شده است.

این اتاق اگرچه ارقام تازه‌ای در این مورد ارائه نمی‌کند، اما می‌گوید پیش از بسته شدن راه‌های افغانستان و پاکستان، روزانه بین ۱۰ تا ۱۲ هزار تُن سمنت وارد افغانستان می‌شد که حدود ۶۰ درصد آن از پاکستان بود.

اکنون، به گفته این اتاق، بخش عمده سمنت مورد نیاز افغانستان از ایران، ازبکستان، تاجیکستان و ترکمنستان وارد می‌شود.