به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از اویلپرایس، چین در حال ساخت تنها صنعت بزرگمقیاس تبدیل زغالسنگ به گاز در جهان است تا وابستگی خود به واردات انرژی را در برابر تنشهای ژئوپلیتیک کاهش دهد. هیچ کشور دیگری تاکنون تولید گاز مصنوعی از زغالسنگ را در این مقیاس توسعه نداده است. برنامه پنجساله پانزدهم چین، که دوره ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ را در بر میگیرد، جایگاه این صنعت را در ساختار تأمین انرژی داخلی کشور تقویت میکند.
بر اساس برآورد شرکت مشاوره انرژی ریستاد، ظرفیت تولید گاز مصنوعی از زغالسنگ در چین تا پایان سال ۲۰۲۶ به ۹٫۴ میلیارد مترمکعب در سال میرسد و تا سال ۲۰۳۰ به ۲۸ میلیارد مترمکعب در سال افزایش مییابد. این رقم بیش از ۴ برابر کل تقاضای سالانه گاز اتریش از محل زغالسنگ است؛ به بیان دیگر، چین در حال ساخت یک منبع جایگزین داخلی برای بخشی از گاز وارداتی خود است.
ژینجیانگ، قطب ارزان تولید گاز از زغالسنگ
استان ژینجیانگ در غرب چین به قطب اصلی توسعه این صنعت تبدیل شده است. قیمت زغالسنگ در دهانه معدن این استان بین آوریل ۲۰۲۵ تا مه ۲۰۲۶ بهطور میانگین ۲۱۴ یوان، معادل حدود ۳۰ دلار در هر تن بوده است؛ رقمی کمتر از ۴۰ درصد قیمت مشابه در مغولستان داخلی. این مزیت قیمتی مستقیماً به قیمت گاز تحویلی منتقل میشود.
گاز تولیدی ژینجیانگ با قیمت ۹٫۱ تا ۹٫۶ دلار به ازای هر میلیون بیتییو به شرق چین میرسد؛ قیمتی که در بیشتر موارد از میانگین قیمت واردات گاز طبیعی مایع چین پایینتر است. کارخانههای فعلی با بیش از ۹۰ درصد ظرفیت کار میکنند که نشاندهنده تقاضای بالا و مزیت هزینهای گاز داخلی است. حدود ۲۰ میلیارد مترمکعب ظرفیت جدید نیز عمدتاً در همین استان در دست ساخت است و زمان صدور مجوز پروژهها در برخی موارد از بیش از ۳ سال به کمتر از ۱۲ ماه کاهش یافته است.
چالشهای آب و کربن
دولت چین همزمان با حمایت از این صنعت به دلایل امنیت انرژی، الزامات زیستمحیطی و کربنی مشخصی را برای هر پروژه اعمال میکند. برای نمونه، طرح ژوندونگ متعلق به شرکت سیاچان انرژی با ظرفیت ۲ میلیارد مترمکعب در سال قرار است از سال ۲۰۲۷ تولید گاز را آغاز کند و به فناوری تولید هیدروژن از برق، بازیافت پساب و ظرفیت جذب ۵۵۰ هزار تن کربن در سال مجهز شود.
اریو وانگ، تحلیلگر حوزه جذب، استفاده و ذخیرهسازی کربن در ریستاد، میگوید بازار پروژههای جذب کربن با هدف ذخیرهسازی دائمی در چین هنوز محدود است، اما بازار جذب کربن با کاربردهای عملی مصرفی از پیش شکل گرفته و پرسش اصلی توان مقیاسپذیری آن است. به گفته او، اقتصادی بودن بلندمدت گاز کمکربن از زغالسنگ همچنان روشن نیست، اما در حال حاضر ضرورت امنیت انرژی تردیدها را کمرنگ کرده است. محدودیت منابع آب و نبود استاندارد یکسان کربنی در سطح کشور همچنان از موانع جدی این صنعت به شمار میروند.
رشد این صنعت تأثیر مستقیمی بر تقاضای چین برای گاز طبیعی مایع دارد؛ به همین دلیل صادرکنندگان بزرگ این سوخت، از استرالیا و قطر تا آمریکا، باید آن را در برنامهریزی خود لحاظ کنند. با وجود رشد قابل توجه، ظرفیت ۲۸ میلیارد مترمکعبی تا سال ۲۰۳۰ همچنان مکمل واردات است، نه جایگزین کامل آن؛ اما روند صعودی آن یک عامل کاهنده ساختاری برای تقاضای گاز وارداتی چین محسوب میشود.















نظرات کاربران