به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، زنجیره تولید فولاد در ایران این روزها با کمبود منابع مالی، افزایش هزینه تأمین سرمایه و فشار بر سرمایه در گردش روبه‌رو است. بر اساس تحلیل کارشناسان صنعت فولاد، راه‌حل عبور از این تنگنا لزوماً تزریق پول تازه به بازار نیست. آزادسازی سرمایه‌های محبوس در انبارها و مطالبات معوق، همراه با افزایش سرعت گردش نقدینگی، می‌تواند مسیر جایگزین باشد.
این موضوع برای مخاطب عادی به این معناست که بخشی از گرانی محصولات فولادی، از میلگرد تا ورق، ریشه در تأمین مالی گران و کند شدن چرخه پول در صنعت دارد، نه فقط در نوسان نرخ ارز یا تقاضای بازار. هر روز که سرمایه در انبار یا مطالبات معطل می‌ماند، هزینه تمام‌شده تولید بالاتر می‌رود و این هزینه در نهایت به قیمت محصول نهایی منتقل می‌شود.
کجای زنجیره، نقدینگی قفل می‌شود؟
زنجیره فولاد از معدن سنگ‌آهن آغاز می‌شود، به تولید کنسانتره و گندله می‌رسد، در کوره‌های ذوب به شمش تبدیل می‌شود و سرانجام در نورد به میلگرد، ورق و مقاطع تبدیل می‌شود. در هر حلقه از این مسیر، بخشی از سرمایه شرکت‌ها به‌صورت موجودی انبار، مواد نیمه‌ساخته یا مطالبات از مشتریان بلوکه می‌شود. وقتی این سرمایه به‌موقع به نقد تبدیل نشود، شرکت‌ها برای ادامه تولید ناچار به استقراض با نرخ بهره بالا می‌شوند.
این چرخه معیوب، هزینه مالی تولیدکنندگان فولاد را افزایش می‌دهد و بخشی از این هزینه در قیمت نهایی محصول منعکس می‌شود. از آنجا که فولاد یکی از نهاده‌های اصلی صنعت ساختمان، خودروسازی و لوازم خانگی است، فشار نقدینگی در این زنجیره می‌تواند به‌طور غیرمستقیم بر هزینه ساخت‌وساز و قیمت تمام‌شده کالاهای مصرفی اثر بگذارد.
راه‌حل: پول تازه یا گردش سریع‌تر؟
به گفته کارشناسان، راهکار اصلی نه چاپ یا تزریق نقدینگی جدید، بلکه اتصال هوشمندتر جریان کالا، اعتبار، نقد و داده در سراسر زنجیره است. ابزارهایی مانند تهاتر الکترونیکی میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان، تنزیل اسناد تجاری و پلتفرم‌های دیجیتال رصد موجودی می‌توانند سرعت تبدیل دارایی‌های راکد به نقدینگی قابل مصرف را بالا ببرند. این رویکرد، بدون افزایش حجم پول در اقتصاد، فشار بر سرمایه در گردش بنگاه‌ها را کاهش می‌دهد.
برای فعالان بازار سرمایه، این تحول در نحوه مدیریت نقدینگی صنعت فولاد می‌تواند بر عملکرد مالی شرکت‌های فولادی پذیرفته‌شده در بورس اثرگذار باشد. بهبود گردش سرمایه در گردش معمولاً به معنای کاهش هزینه مالی و بهبود حاشیه سود عملیاتی این شرکت‌هاست، موضوعی که در تحلیل بنیادی سهام صنعت فولاد اهمیت دارد.
نظرات کاربران