به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، ناآرامی امنیتی در مسیرهای دریایی خاورمیانه، به‌ویژه در دریای سرخ، چین را واداشته تا به مسیر تجاری قطب شمال به‌عنوان جایگزینی برای عبور نفت و کالا از کانال سوئز توجه بیشتری نشان دهد. این تغییر رویکرد می‌تواند نقشه تجارت جهانی انرژی را در سال‌های پیش‌رو دگرگون کند.
از اواخر سال ۲۰۲۳ میلادی، حمله‌های مکرر حوثی‌های یمن به کشتی‌های تجاری در دریای سرخ، بسیاری از شرکت‌های کشتیرانی را وادار کرده مسیر خود را از کانال سوئز به سمت دماغه امید نیک در جنوب آفریقا تغییر دهند. این چرخش مسیر، هم زمان سفر و هم هزینه حمل نفت و کالا میان آسیا و اروپا را افزایش داده است؛ هزینه‌ای که در نهایت به قیمت تمام‌شده کالاها در بازارهای مقصد سرایت می‌کند.
در همین حال، مسیر دریایی شمالی روسیه که از میان اقیانوس منجمد شمالی می‌گذرد، به گزینه‌ای جدی برای کوتاه‌کردن فاصله میان چین و بازارهای اروپایی تبدیل شده است. این مسیر در ماه‌های گرم سال که یخ‌های قطبی ذوب می‌شوند، قابل کشتیرانی است و فاصله دریایی میان شرق آسیا و اروپا را نسبت به مسیر سنتی کانال سوئز به‌طور محسوسی کوتاه‌تر می‌کند.
کارشناسان بازار انرژی می‌گویند توجه چین به این مسیر جایگزین، بخشی از راهبرد گسترده‌تر پکن برای کاهش وابستگی به گلوگاه‌های دریایی حساس مانند تنگه هرمز و کانال سوئز است. افزایش امنیت انرژی، به‌ویژه برای واردات پیوسته نفت خام، در کانون این راهبرد قرار دارد.
تحلیلگران بازار نفت هشدار می‌دهند تداوم ناامنی در خاورمیانه می‌تواند هزینه حمل‌ونقل انرژی را در سطح جهانی بالا نگه دارد. داده‌های بازار نشان می‌دهد بخشی از این هزینه‌های اضافی معمولاً به قیمت نهایی نفت و فرآورده‌های آن در بازارهای جهانی منتقل می‌شود؛ روندی که مسیر قیمت‌گذاری انرژی در ماه‌های پیش‌رو را متأثر خواهد کرد.
نظرات کاربران