تصویر؛ کامنت محبت‌آمیز رونالدو برای پست دردناک مسی

لیونل مسی در نامه‌ای دردناک به پدرش، از حسرت نبودن او در جام جهانی، آخرین روزهای زندگی‌اش و تردیدهایی که پس از این فقدان درباره ادامه فوتبال پیدا کرده، پرده برداشت.

بعد از پیام احساسی مسی برای فوت پدرش؛ رونالدو کامنت محب آمیزی برای رقیب دیرینه خود نوشت: «در این روزهای سخت، آغوش بزرگی برای تو و خانواده‌ات می‌فرستم لئو. برای همه‌تون آرزوی قدرت زیادی دارم.»

بابا، هنوز نمی‌توانم باور کنم که رفته‌ای. نمی‌خواهم فرو بریزم، یا بهتر بگویم، نمی‌خواهم تسلیم این واقعیت شوم. تصور اینکه دیگر قرار نیست تو را ببینم و دیگر با هم صحبت نکنیم، برایم خیلی سخت است. می‌دانم که درد می‌کشیدی و شاید رفتنت برای خودت بهتر بود، اما خیلی زود رفتی. هنوز چیزهای زیادی داشتیم که باید با هم از آنها لذت می‌بردیم.

خیلی از من می‌خواستی که در آخرین جام جهانی بازی کنم و درست در روزهای قبل از آغاز مسابقات بود که حالت بدتر شد. این اولین بار بود که قرار نبود در یک تورنمنت کنارم باشی، اما مامان به من گفت که حالت بهتر می‌شود و آن‌قدر خوب خواهی شد که بتوانی سفر کنی.

به تو گفتم که به فینال می‌رسیم تا بتوانی برای دیدن بازی به آنجا بیایی. بعد از پایان هر بازی، منتظر پیامت می‌ماندم و دلم برای پیامت تنگ می‌شد. همان موقع بود که فهمیدم شرایط واقعاً وخیم است. با این حال، دست از فکر کردن به این موضوع که تا جای ممکن پیش برویم برنداشتم؛ می‌خواستم برایت زمان بخرم تا بتوانی یک بازی را ببینی.

به فینال رسیدیم، اما تو نتوانستی آنجا باشی. می‌خواستم قهرمان شویم تا جام را برایت ببرم و یک جام جدید را به تو نشان بدهم. نتوانستم؛ پاهایم دیگر توان ادامه دادن نداشتند. این بار سعی کردم برخلاف بدنم عمل کنم، اما نتوانستم. هیچ‌وقت نتوانستم احساس خوبی داشته باشم.

وقتی رسیدم، فکر کردی که فینال را در ضربات پنالتی باخته‌ایم. نتوانستیم درباره هیچ‌کدام از اتفاقاتی که افتاده بود صحبت کنیم. تو نتوانستی از هیچ‌چیز لذت ببری. قهرمان نشدیم، اما نمی‌دانی که چقدر از تک‌تک بازی‌ها لذت بردیم. یک بار دیگر حق با تو بود: باید آنجا می‌بودم و بازی می‌کردم.

نمی‌دانم بدون تو قرار است چه کار کنم، نمی‌دانم چطور ادامه بدهم. من فقط فوتبال بازی کردم و حالا درباره اینکه تا چه مدت دیگر به این کار ادامه خواهم داد، تردیدهای زیادی دارم. تو از همان ابتدا کنارم بودی؛ تا پایان فقط کمی مانده بود. چرا نتوانستی فقط کمی بیشتر دوام بیاوری تا بتوانیم این مسیر را با هم به پایان برسانیم؟

خیلی دلم برایت تنگ خواهد شد، اما تو همیشه در کنارم حضور خواهی داشت. در آرامش بخواب و همان‌طور که در این دنیا مراقب ما بودی، از آن بالا هم مراقبمان باش. بابت همه‌چیز از تو ممنونم.