به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، بر پایه تازهترین رتبهبندی ۲۵ کشور برتر تولیدکننده سوختهای معدنی جهان، چین با تولید ۴.۸ میلیارد تن متریک در سال ۲۰۲۴ میلادی (۱۴۰۳ خورشیدی) رتبه نخست را از آن خود کرد. این رقم معادل ۲۸.۶ درصد از کل تولید جهانی است؛ یعنی از هر ۱۰۰ تن سوخت معدنی استخراجشده در جهان، نزدیک به ۲۹ تن تنها از معادن چین بیرون میآید.
برای درک بهتر این حجم، کل تولید جهانی سوخت معدنی در سال ۲۰۲۴ به حدود ۱۶.۸ میلیارد تن رسیده است. اگر این عدد را بر جمعیت ۸ میلیارد نفری کره زمین تقسیم کنیم، سهم هر انسان از این تولید نزدیک به ۲ تن در سال میشود. بخش عمده این حجم در چین به دو نوع زغالسنگ اختصاص دارد: زغالسنگ حرارتی که سوخت اصلی نیروگاههای برق است و زغالسنگ ککشو که در کورههای ذوب فولاد کاربرد دارد.
چرا زغالسنگ همچنان موتور اقتصاد چین است
صنعت برق و فولاد چین به شدت به زغالسنگ داخلی وابسته است. این وابستگی، قیمت جهانی زغالسنگ را مستقیماً به تصمیمهای سیاست انرژی چین گره زده است. هر تغییر در نرخ رشد تولید یا واردات چین میتواند قیمت سوختهای فسیلی در بازارهای جهانی را بالا یا پایین ببرد.
این جایگاه تنها به سوخت محدود نمیماند. تولید بالای زغالسنگ به همراه استخراج گسترده فلزات و مواد معدنی دیگر، چین را به بزرگترین تولیدکننده کل مواد معدنی جهان تبدیل کرده است. این موضوع اهمیت دارد چون قیمت بسیاری از کالاهای پایه، از فولاد گرفته تا فلزات صنعتی، در نهایت به هزینه تولید کالاهای مصرفی و نرخ ارز کشورهای صادرکننده مواد خام مرتبط میشود.
جایگاه ایران در فهرست تولیدکنندگان
ایران نیز در میان این فهرست ۲۵ کشوری تولیدکنندگان سوخت معدنی جهان قرار گرفته است، هرچند فاصله زیادی با رتبه نخست دارد. اقتصاد ایران در بخش انرژی وابستگی چشمگیری به منابع فسیلی داخلی دارد و همین موضوع، حساسیت این رتبهبندی را برای ناظران داخلی بیشتر میکند.
برای مخاطبان بازار طلا و ارز، این نوع رتبهبندیها یک سیگنال غیرمستقیم اما مهم است. تغییر در تولید و مصرف انرژی بزرگترین اقتصادهای جهان، بر تورم جهانی، هزینه حملونقل و در نهایت جهتگیری بلندمدت قیمت دلار و طلا اثر میگذارد. تحلیلگران این دادهها را در کنار سایر شاخصهای اقتصاد کلان رصد میکنند تا روند بازارهای موازی را بهتر بفهمند.















نظرات کاربران