شهرهای اسلو، هلسینکی و سنگاپور، با توسعه حمل‌ونقل عمومی، گسترش مسیرهای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری و کاهش وابستگی به خودروی شخصی، به الگوهایی موفق برای جابه‌جایی پایدار شهری در سال ۲۰۲۶ تبدیل شده‌اند.
به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا ، نتایج پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که ایجاد چند پیاده‌راه، به‌تنهایی برای تبدیل شدن به شهری بدون خودرو، کافی نیست، بلکه یک شهر موفق به سامانه‌ای یکپارچه و هماهنگ برای جابه‌جایی افراد نیاز دارد. در واقع شهروندان باید به مسیرهای ایمن پیاده‌روی، زیرساخت‌های محافظت‌شده دوچرخه‌سواری، حمل‌ونقل عمومی منظم و قابل اعتماد، خدمات و راهکارهای مناسب برای سفر، دسترسی داشته باشند. نتایج پژوهش سال ۲۰۲۶ که شهرهای هلسینکی، مادرید و بوداپست را با یکدیگر مقایسه کرده است، نشان می‌دهد ترکیب پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و حمل‌ونقل عمومی، دسترسی شهروندان به خدمات و امکانات شهری را افزایش می‌دهد و دسترسی همگانی به شهر را فراگیرتر می‌کند. آینده جابه‌جایی شهری دیگر بر این پرسش متمرکز نیست که «چگونه خودروهای بیشتری جابه‌جا کنیم؟»، بلکه بر این موضوع تأکید دارد که «چگونه به مردم کمک کنیم بدون نیاز به خودروی شخصی، به مقصدهای بیشتری دسترسی داشته باشند؟». شهرهایی که بتوانند پاسخی مؤثر برای این پرسش ارائه دهند، در سال‌های آینده سالم‌تر، دسترس‌پذیرتر و زیست‌پذیرتر خواهند بود. در ادامه به معرفی ۳ شهر موفق بدون خودروی جهان می‌پردازیم:
اسلو سال‌ها است که در حال کاهش نقش خودروها در بخش‌های مرکزی شهر است و این روند را در سال ۲۰۲۶ نیز ادامه می‌دهد. برنامه جدید «جابه‌جایی سبز» این شهر با هدف جذاب‌تر کردن پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و حمل‌ونقل عمومی، کاهش ترافیک و بهبود سامانه حمل‌ونقل شهری، تدوین شده است. اسلو قصد دارد پنج کیلومتر مسیر پیاده‌روی و پنج کیلومتر مسیر دوچرخه‌سواری جدید احداث یا بازسازی کند، ۳۰۰ جایگاه پارک دوچرخه اضافه کند و شبکه گسترده مسیرهای دوچرخه‌سواری خود را حفظ کند. این شهر همچنین اجرای طرح آزمایشی اختصاص حدود هزار جای پارک به خودروهای اشتراکی را ادامه می‌دهد. بنابراین اسلو از مفهوم سنتی «شهر بدون خودرو» فراتر رفته است و به سمت الگویی حرکت می‌کند که در آن استفاده از خودروهای اشتراکی، تنها هنگام نیاز، امکان‌پذیر است.
هلسینکی با سرعت در حال تقویت جایگاه خود به‌عنوان شهری با وابستگی اندک به خودرو است. این شهر، پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و حمل‌ونقل عمومی را به‌ترتیب به‌عنوان اولویت‌های اصلی جابه‌جایی، معرفی کرده است و برنامه‌های حمل‌ونقل آن همچنان بر گسترش زیرساخت‌های سفرهای فعال، متمرکز است. زیرساخت دوچرخه‌سواری هلسینکی بسیار گسترده است؛ این شهر حدود یک‌هزار و ۳۰۰ کیلومتر مسیر دوچرخه، از جمله شبکه‌ای از مسیرهای اصلی دوچرخه‌سواری، در اختیار دارد. در سال ۲۰۲۶، سامانه دوچرخه‌های اشتراکی هلسینکی و شبکه حمل‌ونقل عمومی، به‌صورت یکپارچه فعالیت می‌کنند. شبکه منطقه‌ای دوچرخه‌های اشتراکی با نزدیک به چهار هزار و ۶۰۰ دوچرخه و ۴۶۰ ایستگاه، راهکاری مناسب برای حل مشکل ابتدا و انتهای مسیر در سفرهای شهری فراهم کرده است.
سنگاپور، الگویی کاملاً متفاوت برای کاهش وابستگی به خودرو ارائه کرده است. این شهر به جای تکیه بر فرهنگ دوچرخه‌سواری یا بافت تاریخی فشرده، با توسعه حمل‌ونقل عمومی کارآمد، برنامه‌ریزی هوشمند کاربری زمین و اعمال محدودیت بر مالکیت خودرو، راهبردی هدفمند برای ایجاد شهری با وابستگی اندک به خودرو را دنبال کرده است. سازمان نوسازی شهری سنگاپور اعلام کرد که این شهر، در چارچوب راهبرد کاهش وابستگی به خودرو، همچنان به گسترش شبکه حمل‌ونقل عمومی، مسیرهای دوچرخه‌سواری و مسیرهای ویژه جابه‌جایی، ادامه خواهد داد. همچنین این شهر در حال آزمایش خودروهای خودران، به‌عنوان بخشی از آینده حمل‌ونقل عمومی است. این اقدام نشان می‌دهد فناوری می‌تواند به جای افزایش تعداد خودروهای شخصی در خیابان‌ها، به گسترش جابه‌جایی بدون نیاز به خودروی شخصی، کمک کند.
نظرات کاربران