به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از یاهو فایننس، ویتالی کاتسنلسون، سرمایهگذار ارزشی، در یادداشتی برای نشریه فورچون در تاریخ ۱۴ آگوست ۲۰۲۶ (۲۳ مرداد ۱۴۰۵) نوشت که نگاهش به طلا تغییر کرده است. او تأکید میکند این تغییر به خودِ طلا ربطی ندارد. نگرانی او از مسیر بدهی و اعتبار دلار آمریکا است.
این موضع برای کاربر ایرانی اهمیت دارد، چون قیمت طلای داخلی و سکه به بهای جهانی اونس گره خورده است. هر تردیدی درباره ارزش بلندمدت دلار، معمولاً تقاضای جهانی برای طلا را تقویت میکند. طلا در آخرین معاملات هفته با رشد ۰٫۳۸ درصدی در محدوده ۴٬۴۳۷ دلار در هر اونس داد و ستد شد.
چرا یک سرمایهگذار ارزشی از طلا فاصله داشت
سرمایهگذاری ارزشی روشی است که ارزش هر دارایی را از روی جریان نقدی آینده آن برآورد میکند. کاتسنلسون مینویسد طلا در این چارچوب جا نمیگیرد، چون درآمد و سود نقدی ندارد. به بیان او، بهای طلا همان چیزی است که دیگران حاضرند بابتش بپردازند.
بدهی و کسری؛ ریشه تغییر نگاه
دادههای مورد استناد این یادداشت نشان میدهد آمریکا در شرایط غیرجنگی کسری بودجهای معادل ۶ درصد تولید ناخالص داخلی دارد. کسری بودجه یعنی فاصله میان خرج دولت و درآمد آن، که با استقراض پر میشود. نویسنده هشدار میدهد بودجه دفاعی پیشنهادی ۱٬۵۰۰ میلیارد دلاری میتواند این شکاف را بیشتر کند؛ رقمی که از کل تولید ناخالص داخلی بیشتر کشورهای جهان بزرگتر است.
حجم بدهی دولت آمریکا به بالاترین سطح خود از جنگ جهانی دوم رسیده است. هزینه بهره این بدهی از سال ۲۰۲۴ از کل بودجه دفاعی پیشی گرفت و از آن زمان بالاتر مانده است. اکنون بهره بدهی دومین ردیف بزرگ بودجه فدرال است و تنها تأمین اجتماعی از آن جلوتر قرار دارد. معنای ساده این عدد روشن است: دولت بابت هزینههای گذشته بیشتر از دفاع از آینده پرداخت میکند.
واکنش بازار به تردید درباره بانک مرکزی
نویسنده به پروندهای اشاره میکند که در جریان آن وزارت دادگستری آمریکا رئیس فدرالرزرو و یکی از اعضای هیئتمدیره این نهاد را بررسی کرد. آن تحقیقات کنار گذاشته شد، اما به گفته او سابقهاش باقی ماند. روزی که خبر این بررسی علنی شد، قیمت طلا و نقره جهش کرد.
این واکنش نشان میدهد بازار به هر نشانهای از کاهش استقلال بانک مرکزی حساس است. استقلال فدرالرزرو یعنی توانایی آن برای تعیین نرخ بهره بدون فشار سیاسی، و همین اصل یکی از پایههای اعتماد جهانی به دلار به شمار میرود. دلار از پایان جنگ جهانی دوم ارز ذخیره جهان است و بخش بزرگی از ذخایر بانکهای مرکزی را تشکیل میدهد.
کاتسنلسون در پایان تصریح میکند که هنوز نمیداند ارزش ذاتی طلا چقدر است. استدلال او درباره جذابیت طلا نیست، بلکه درباره ریسکهای انباشته پول کاغذی است. این یادداشت یک دیدگاه شخصی است و پیشبینی قطعی از مسیر قیمت به شمار نمیرود.















نظرات کاربران