به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، در فاصله ۸ تا ۱۱ اوت ۲۰۲۶ (۱۷ تا ۲۰ مرداد ۱۴۰۵)، شاخص کل بورس تهران حدود ۳.۹ درصد رشد کرد. این بازدهی از رشد طلای ۱۸ عیار در همان بازه پیشی گرفت و بورس را به برنده کوتاه‌مدت رقابت بازارهای دارایی تبدیل کرد.
برای خانواری که تصمیم می‌گیرد پول‌اش را کجا نگه دارد، این یک عدد به‌تنهایی راهنمای کافی نیست. مسکن، خودرو و دلار با سرعت و منطق متفاوتی حرکت می‌کنند و مقایسه چندروزه می‌تواند تصویر واقعی بازار را پنهان کند.
شاخص بورس معیاری است که میانگین وزنی قیمت سهام شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس تهران را نشان می‌دهد؛ رشد آن یعنی ارزش دارایی سهامداران در مجموع بالا رفته است. رشد ۳.۹ درصدی در ۴ روز کاری، اگر تکرار می‌شد، به بازدهی سالانه بسیار بالایی می‌رسید. اما بورس ایران سابقه نوسان‌های تند در هر دو جهت را دارد و ۱ هفته پررونق، تضمینی برای ادامه همان مسیر نیست.
چرا مقایسه چندروزه بازارها گمراه‌کننده است
طلا، دلار و بورس دارایی‌های نقدشونده‌ای هستند که قیمت‌شان هر روز و حتی هر ساعت به‌روزرسانی می‌شود. مسکن این ویژگی را ندارد؛ خرید و فروش ۱ واحد مسکونی هفته‌ها زمان می‌برد و هزینه‌های جانبی مانند مالیات و کمیسیون، بازدهی واقعی را کمتر از عدد روی کاغذ می‌کند.
به همین دلیل، مقایسه بازدهی چهارروزه بورس با روند مسکن، مقایسه دو چیز با سرعت متفاوت است. تحلیل‌گران بازار دارایی معمولاً بازدهی مسکن را در بازه‌های شش‌ماهه تا یک‌ساله می‌سنجند، نه در بازه چند روزه.
جایگاه مسکن در رقابت بازارها
مسکن در سال‌های اخیر نقش پناهگاه سرمایه در برابر تورم را ایفا کرده است. رشد قیمت آن معمولاً کندتر از دلار و طلا آغاز می‌شود، اما در دوره‌های تورمی بلندمدت، فاصله‌اش با تورم عمومی کمتر از بسیاری از دارایی‌های دیگر باقی مانده است. خودرو نیز از منطق مشابهی پیروی می‌کند؛ قیمت آن بیشتر تابع نرخ دلار و سیاست‌های واردات است تا عرضه و تقاضای داخلی صرف.
با این حساب، برنده واقعی رقابت بازارها به بازه زمانی انتخابی بستگی دارد. برای افقی چندروزه، بورس در این دوره جلوتر بوده است؛ برای افقی بلندمدت‌تر، مسکن همچنان یکی از گزینه‌های اصلی حفظ ارزش دارایی به‌شمار می‌رود.
نظرات کاربران