به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از کویندسک، نبرد میان بانکهای سنتی و شرکتهای کریپتویی بر سر یک پرسش ساده اما پرمنفعت همچنان ادامه دارد: آیا دارندگان استیبلکوین باید سود دریافت کنند؟ این کشمکش که ماههاست جریان دارد، اینبار با فشار تازه لابی بانکی وارد مرحله جدیدی شده است.
قانون موسوم به جینیوس که سال گذشته در آمریکا تصویب شد، صادرکنندگان استیبلکوین را از پرداخت مستقیم سود به دارندگان منع کرد. هدف قانونگذار جلوگیری از رقابت مستقیم استیبلکوینها با سپردههای بانکی بود. با این حال برخی صرافیهای کریپتویی با طراحی برنامههای «پاداش» یا بازگرداندن بخشی از کارمزد به کاربران، اثری مشابه سود بانکی ایجاد کردهاند.
چرا بانکها نگراناند
بانکها استدلال میکنند این رویه در عمل روح قانون را نقض میکند. به باور آنها اگر کاربران عادی با نگهداشتن استیبلکوین در صرافیها سودی مشابه سپرده بانکی به دست آورند، بخشی از سپردههای نظام بانکی به سمت پلتفرمهای کریپتویی جابهجا میشود. این جابهجایی میتواند توان وامدهی بانکها را کاهش دهد، چون سپرده مشتریان منبع اصلی تامین مالی وامهاست.
در مقابل، شرکتهای کریپتویی میگویند برنامههای پاداش آنها تفاوت حقوقی روشنی با سود بانکی دارد و مشتریان را از مزایای رقابت در بازار مالی بهرهمند میکند. آنها معتقدند محدود کردن این برنامهها صرفا از جایگاه انحصاری بانکها در پرداخت سود محافظت میکند، بدون آنکه نفعی برای مصرفکننده داشته باشد.
ادامه فشار قانونگذاری
نهادهای لابیگر بانکی در واشنگتن خواستار اصلاح قانون یا صدور دستورالعملهای اجرایی سختگیرانهتر برای بستن این خلأ هستند. در سوی دیگر، شرکتهای کریپتویی نیز فعالیت لابیگری خود را افزایش دادهاند تا از تغییر قوانین به ضرر مدل کسبوکار خود جلوگیری کنند. نتیجه این کشمکش میتواند تعیینکننده باشد که استیبلکوینها در آینده تا چه اندازه به ابزار پسانداز رایج نزدیک میشوند یا صرفا در چارچوب ابزار پرداخت باقی میمانند.















نظرات کاربران