بانک‌های آمریکایی مجوز خرید و فروش مستقیم ارز دیجیتال گرفتند

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، اداره ناظر ارز آمریکا (OCC) روز ۱۷ اوت ۲۰۲۶ (۲۶ مرداد ۱۴۰۵) با انتشار نامه تفسیری شماره ۱۱۸۴ اعلام کرد بانک‌های ملی و شعبه‌های فدرال آمریکا مجازند به‌طور مستقیم دارایی دیجیتال بخرند، بفروشند و برای مشتریان خود نگهداری کنند. پیش از این، بانک‌ها برای ورود به بازار رمزارز باید از واسطه‌های شخص ثالث استفاده می‌کردند یا برای هر اقدام مجوز جداگانه می‌گرفتند.

این تغییر یعنی مشتریان بانک‌ها از این پس می‌توانند بیت‌کوین و سایر رمزارزها را از طریق همان حساب بانکی خود خریداری کنند، بدون نیاز به صرافی‌های مستقل. برای کاربر عادی، این موضوع دسترسی به بازار دیجیتال را ساده‌تر و با نظارت بیش‌تری همراه می‌کند، هرچند نوسان قیمتی رمزارزها همچنان پابرجاست.

چرا این تصمیم مهم است؟

اداره ناظر ارز، نهاد فدرالی است که بر بانک‌های ملی آمریکا نظارت می‌کند و صدور چنین نامه‌ای به معنای تأیید رسمی فعالیت رمزارزی برای بزرگ‌ترین شبکه بانکی جهان است. طبق نامه تفسیری ۱۱۸۴، بانک‌ها می‌توانند بدون نیاز به تأیید موردی از این نهاد، خدمات خرید، فروش و نگهداری دارایی دیجیتال را راه‌اندازی کنند. این رویکرد با محدودیت‌های سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ تفاوت دارد، دورانی که بانک‌ها پیش از هر اقدام رمزارزی باید رضایت کتبی ناظر را می‌گرفتند.

کارشناسان بازار می‌گویند این تصمیم بخشی از روند گسترده‌تر تسهیل مقررات رمزارزی در آمریکاست. داده‌ها نشان می‌دهد نهادهای ناظر مالی این کشور در سال ۲۰۲۵ نیز با تصویب چارچوب‌های تازه برای استیبل‌کوین‌ها، مسیر ورود بانک‌ها به این حوزه را هموار کرده بودند. نامه ۱۱۸۴ آخرین حلقه این زنجیره تلقی می‌شود.

بانک‌ها چه گامی بعدی برمی‌دارند؟

بانک‌های بزرگ آمریکایی، از جمله چند نهاد مالی با دارایی‌های تریلیون‌دلاری، پیش‌تر تمایل خود را برای ارائه خدمات رمزارزی اعلام کرده بودند، اما نبود چارچوب روشن مانع اجرای آن می‌شد. با این نامه، محتمل‌ترین سناریو راه‌اندازی تدریجی دسک‌های معاملاتی رمزارز در بانک‌های بزرگ طی ماه‌های آینده است. رقابت میان بانک‌ها و صرافی‌های رمزارزی موجود نیز می‌تواند افزایش یابد.

برای مخاطب عام، این خبر یادآوری می‌کند که ارزهای دیجیتال همچنان دارایی پرنوسان محسوب می‌شوند و ورود بانک‌ها به این حوزه، به‌تنهایی به معنای کاهش ریسک سرمایه‌گذاری نیست. تصمیم نهایی درباره خرید یا فروش این دارایی‌ها بر عهده خود فرد و متناسب با میزان تحمل ریسک اوست.