به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بر پایه گزارش دنیای اقتصاد، در چند هفته از سال ۲۰۲۶ میلادی (۱۴۰۵ خورشیدی) سهم قاره آمریکا از تولید نفت جهان به مرز ۵۰ درصد نزدیک شد. این رقم برای نخستین‌بار در تاریخ صنعت نفت ثبت می‌شود و نشان می‌دهد جایگاه چند دهه خاورمیانه به‌عنوان تأمین‌کننده اصلی انرژی جهان در حال تغییر است. اگرچه این وضعیت کوتاه‌مدت و موقت توصیف شده، تحلیلگران آن را نشانه‌ای از یک چرخش ساختاری در بازار انرژی می‌دانند.
چه چیزی این تغییر را رقم زد؟
رشد تولید نفت غیرمتعارف در آمریکا، مهم‌ترین محرک این جابه‌جایی است. فناوری استخراج از سنگ‌های نفتی، معروف به نفت شیل، در یک دهه اخیر تولید آمریکا را پیوسته افزایش داده است. کانادا با گسترش میدان‌های شن‌های نفتی، و برزیل و گویان با بهره‌برداری از میدان‌های آب‌های عمیق، سهم قاره آمریکا از عرضه جهانی نفت را بالا برده‌اند. در مقابل، کشورهای عضو اوپک، ائتلاف بزرگ صادرکنندگان نفت جهان، برای کنترل قیمت، تولید خود را محدود نگه داشته‌اند.
این تغییر چه ربطی به جیب مردم دارد؟
افزایش سهم آمریکا از تولید نفت به معنای کاهش قدرت اوپک برای کنترل قیمت جهانی انرژی است. هرگاه عرضه از منابع غیراوپک بالا برود، فشار برای کاهش قیمت نفت افزایش می‌یابد. نفت ارزان‌تر می‌تواند هزینه حمل‌ونقل و تولید کالاها را در سطح جهان پایین بیاورد و به کنترل تورم کمک کند. از سوی دیگر، بخش بزرگی از معاملات نفت با دلار انجام می‌شود؛ تغییر توازن عرضه می‌تواند بر تقاضای دلار و در نتیجه بر نرخ برابری آن با سایر ارزها و طلا اثر بگذارد.
نگاهی به گذشته
از دهه ۱۹۷۰ میلادی، خاورمیانه قطب اصلی تولید نفت جهان شناخته می‌شد و تصمیم‌های اوپک به‌تنهایی می‌توانست مسیر قیمت‌ها را تعیین کند. کاهش وابستگی جهان به این منطقه، که اکنون در حال شکل‌گیری است، می‌تواند در سال‌های آینده معادلات انرژی جهانی را نیز تغییر دهد. کارشناسان بازار هشدار می‌دهند این روند هنوز در مراحل ابتدایی است و برای تبدیل‌شدن به یک الگوی پایدار به زمان بیشتری نیاز دارد.
تحلیلگران دنیای اقتصاد تأکید کرده‌اند این رکورد، هرچند کوتاه‌مدت، می‌تواند آغاز دوره‌ای تازه در نقشه انرژی جهان باشد. آینده این روند به تصمیم‌های تولیدکنندگان بزرگ نفت و همچنین میزان تقاضای جهانی برای انرژی بستگی دارد.
نظرات کاربران