به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بررسی گزارش تفسیری مدیریت بانک صادرات ایران برای سال مالی منتهی به ۲۰ مارس ۲۰۲۶ (۲۹ اسفند ۱۴۰۴) نشان می‌دهد بدهی این بانک به سایر بانک‌ها و مؤسسات اعتباری غیربانکی در ۱ سال بیش از ۲ برابر شده است. این رقم از ۳۷۵.۴ همت به ۷۵۳.۸ همت رسیده، در حالی‌که سپرده‌های مشتریان در همین بازه فقط ۶۶ درصد رشد کرده‌اند. این فاصله نشان می‌دهد بانک صادرات برای تأمین منابع مالی خود، بیش از گذشته به استقراض از شبکه بانکی وابسته شده است؛ روندی که هزینه تأمین مالی بانک و در نهایت وضعیت سودآوری آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
بر اساس تعریف رایج در آمار پولی و بانکی کشور، «همت» معادل هزار میلیارد تومان است. بر این اساس، بدهی بانک صادرات به بانک‌ها و مؤسسات اعتباری از حدود ۳ میلیون و ۷۵۴ هزار میلیارد تومان به نزدیک ۷ میلیون و ۵۳۸ هزار میلیارد تومان رسیده است. به زبان ساده، این بانک در ۱ سال، معادل ۳۷۸ همت -بیش از ۳.۷ میلیون میلیارد تومان- تنها به بدهی خود به سایر بانک‌ها اضافه کرده است.
چرا رشد بدهی سریع‌تر از سپرده بوده است؟
در ساختار متعارف بانکداری، سپرده مشتریان ارزان‌ترین و پایدارترین منبع تأمین مالی برای بانک‌ها به شمار می‌رود. وقتی رشد تسهیلات یا سایر مصارف بانک از رشد سپرده‌ها پیشی می‌گیرد، بانک ناچار می‌شود کسری منابع خود را از بازار بین‌بانکی یا از خطوط اعتباری سایر مؤسسات تأمین کند. این نوع استقراض معمولاً هزینه‌ای بالاتر از سود سپرده دارد و در بلندمدت فشار بیش‌تری بر حاشیه سود بانک وارد می‌کند.
رشد ۶۶ درصدی سپرده‌های مشتریان بانک صادرات در ۱ سال، به‌خودی‌خود رقم کمی نیست و با نرخ‌های تورمی چند سال اخیر کشور همخوانی دارد. اما وقتی این رشد در کنار جهش بیش از ۱۰۰ درصدی بدهی بین‌بانکی قرار می‌گیرد، نشان می‌دهد بخشی از دارایی‌ها یا تعهدات بانک با منابعی گران‌تر و کوتاه‌مدت‌تر تأمین شده است.
پیامد برای سپرده‌گذاران و اقتصاد کلان
افزایش بدهی بانک‌ها به یکدیگر و به بانک مرکزی، یکی از مؤلفه‌های تأثیرگذار بر رشد پایه پولی و نقدینگی کشور است. کارشناسان پولی معتقدند وابستگی بیش‌تر بانک‌ها به استقراض بین‌بانکی می‌تواند در میان‌مدت به رشد نقدینگی و در نتیجه فشار بر قدرت خرید خانوارها دامن بزند؛ هرچند شدت این اثر به سیاست‌های بانک مرکزی و مدیریت ترازنامه بانک‌ها نیز بستگی دارد.
بانک صادرات ایران یکی از بزرگ‌ترین بانک‌های تجاری کشور با شبکه گسترده شعب است و صورت‌های مالی آن هر سال در چارچوب گزارش‌های تفسیری مدیریت منتشر می‌شود. این گزارش‌ها، علاوه‌بر ارقام ترازنامه، تحلیلی از روند سودآوری، کفایت سرمایه و کیفیت دارایی‌های بانک ارائه می‌کنند و مرجع مهمی برای ارزیابی سلامت مالی بانک‌ها به شمار می‌روند.
نظرات کاربران