هوش مصنوعی، سلطه سوخت‌های فسیلی را تا سال‌ها تمدید می‌کند

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، رشد شتابان هوش مصنوعی مصرف انرژی شرکت‌های بزرگ فناوری را به‌شدت افزایش داده و آن‌ها را به سوی سوخت‌های فسیلی سوق داده است. غول‌های فناوری برای تامین برق مورد نیاز مراکز داده، دیگر پایبند به تعهدات زیست‌محیطی گذشته نیستند و به هر منبع انرژی در دسترس، پاک یا آلاینده، متکی شده‌اند.

بر اساس آمار رسمی شرکت‌ها، میزان انتشار کربن گوگل و مایکروسافت هر یک در سال گذشته میلادی ۲۵ درصد رشد کرده و انتشار آمازون نیز ۱۶ درصد افزایش یافته است. این سه شرکت در مجموع ۱۹ میلیون تن معادل دی‌اکسید کربن منتشر کرده‌اند؛ رقمی معادل یک‌سوم کل انتشار گازهای گلخانه‌ای کشور فرانسه در ۱ سال.

سرمایه‌گذاری آمازون در نیروگاه گازی

آمازون به‌تازگی از سرمایه‌گذاری در یک نیروگاه بزرگ گازی در جنوب تگزاس آمریکا خبر داده که بخشی از توسعه یک مرکز داده عظیم است. بر اساس مجوزهای فعلی، این نیروگاه می‌تواند تا ۳۳ میلیون تن دی‌اکسید کربن در سال منتشر کند و به آلاینده‌ترین نیروگاه آمریکا تبدیل شود.

مایکل توماس، بنیان‌گذار شرکت پایش آلودگی «کلین‌ویو» که فعالیت مراکز داده شرکت‌های بزرگ فناوری را رصد می‌کند، به نیویورک‌تایمز گفته این پروژه را نباید ۱ مورد استثنا دانست، بلکه می‌تواند نشانه‌ای از روند آینده صنعت باشد.

نتیجه پژوهش نیچر: افزایش آلودگی جهانی

پژوهشی تازه در نشریه علمی «ان‌پی‌جی کلایمت‌اکشن» وابسته به مجله معتبر نیچر نشان می‌دهد به‌کارگیری هوش مصنوعی در صنعت سوخت‌های فسیلی، آلودگی بیشتری نسبت به کاهش آلودگی از طریق انرژی‌های تجدیدپذیر ایجاد می‌کند. طبق این پژوهش، اگر سود اقتصادی هوش مصنوعی برای صنعت سوخت‌های فسیلی حتی اندکی مثبت باشد، میزان آلودگی ایجادشده از میزان آلودگی کاهش‌یافته پیشی می‌گیرد.

در سناریویی که صنعت سوخت‌های فسیلی و انرژی‌های تجدیدپذیر به‌طور مساوی از هوش مصنوعی سود ببرند، انتشار جهانی دی‌اکسید کربن سالانه بین ۰٫۴۷ تا ۱٫۸ میلیارد تن افزایش می‌یابد. هالی آلپاین، یکی از نویسندگان این پژوهش، به وال‌استریت‌ژورنال گفته کمترین برآورد این رقم تقریبا معادل کل انتشار سالانه کشور مکزیک است.

بر اساس این پژوهش، برای رسیدن به کاهش خالص آلودگی، بخش انرژی‌های تجدیدپذیر باید بین ۴ تا ۵ برابر بیشتر از بخش سوخت‌های فسیلی از هوش مصنوعی سود ببرد؛ شرطی که نویسندگان پژوهش آن را در شرایط سیاسی کنونی جهان بسیار دور از واقعیت می‌دانند. نویسندگان در نتیجه‌گیری خود تاکید کرده‌اند بدون سیاست‌گذاری هدفمند، هوش مصنوعی به‌جای کمک به کاهش آلودگی، سلطه سوخت‌های فسیلی در اقتصاد جهانی را تمدید می‌کند.