به گزارش ایندیاتودی (indiatoday)، مسدود شدن تلگرام در هند، در آستانه برگزاری مجدد آزمون سراسری ورودی رشته‌های پزشکی هند (NEET)، موجی از تقاضا برای استفاده از وی‌پی‌ان، به‌منظور دسترسی به این پیام‌رسان ایجاد کرد.
اما با افزایش تعداد افرادی که به دنبال راهی برای استفاده از تلگرام بودند، برخی ارائه‌دهندگان وی‌پی‌ان از یک شیوه بازاریابی غیرمعمول برای بهره‌برداری از افزایش تقاضا استفاده کردند.
وی‌پی‌ان (Virtual Private Network) یا فیلترشکن، این امکان را به کاربران می‌دهد که ترافیک اینترنت خود را از طریق سرورهایی در کشورهای دیگر هدایت کنند. این قابلیت، معمولاً دسترسی به وب‌سایت‌ها یا سرویس‌هایی را که در یک کشور خاص در دسترس نیستند، ممکن می‌کند.
این نخستین بار نیست که کاربران هندی برای دور زدن محدودیت‌های اینترنتی به این ابزارها روی می‌آورند. قبلاً نیز پس از مسدود شدن سایت‌های غیراخلاقی در این کشور، روند مشابهی مشاهده شده بود و بسیاری از کاربران برای عبور از این محدودیت‌ها به‌دنبال ابزارهای جایگزین رفتند.
تاکنون برخی اپلیکیشن‌های شناسایی‌شده، از جمله Mango VPN،Nova VPN و Yuva VPN، هرکدام بیش از یک میلیون بار از فروشگاه گوگل‌پلی دانلود شده‌اند. در مجموع، ۱۲ اپلیکیشن وی‌پی‌ان بررسی‌شده، بیش از ۵.۴ میلیون دانلود داشته‌اند که نشان می‌دهد این خدمات تاکنون به جامعه بزرگی از کاربران دست یافته‌اند.
اما این یافته‌ها پرسش مهم‌تری را مطرح می‌کنند: این سرویس‌های VPN تا چه اندازه قابل اعتماد هستند؟
بر اساس تحقیق سایت TechRadar، بیش از 77 درصدِ اپلیکیشن‌های وی‌پی‌ان اندرویدی موردبررسی، نتوانسته‌اند حداقل معیارهای پاسخگویی و شفافیت را رعایت کنند. این گزارش همچنین نشان داده ۴۳ درصدِ ارائه‌دهندگان وی‌پی‌ان در پلی‌استور، حتی یک سایت حرفه‌ای نیز ندارند.
اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می‌شود که سرویس‌های VPN، ترافیک اینترنت کاربران را مدیریت می‌کنند و معمولاً به فراداده‌ها (Metadata) حساس آنها نیز دسترسی دارند.
پژوهشگران امنیت سایبری بارها هشدار داده‌اند که ارائه‌دهندگان غیرقابل اعتماد وی‌پی‌ان در گذشته، با اقداماتی مانند جمع‌آوری گسترده داده‌های کاربران، ساختارهای مالکیتی غیرشفاف و استانداردهای ضعیف شفافیت ارتباط داشته‌اند.
هشدار کلاهبرداری با شبیه‌سازی صدای نزدیکان
نظرات کاربران