یورو در صدر بازدهی ارزی؛ دلار در کانال ۲۲۲ هزار تومان

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، در هفته پایانی مرداد ۱۴۰۵ منتهی به ۲۱ اوت (۳۰ مرداد)، یورو بیشترین بازدهی هفتگی را در میان سه ارز پرمعامله بازار تهران به نام خود ثبت کرد و از دلار و درهم امارات پیشی گرفت. دلار در همین هفته نوسان محدودی را در کانال ۲۲۲ هزار تومان تجربه کرد. برای کسی که بخشی از پس‌انداز خود را به یورو یا درهم تبدیل کرده، این تفاوت بازدهی به معنای رشد یا رکود واقعی دارایی است، نه یک عدد آماری صرف.

بازدهی سه ارز در یک نگاه

طبق داده‌های بازار، یورو در هفته گذشته حدود ۲.۱ درصد رشد کرد، درهم امارات ۰.۹ درصد بالا رفت و دلار تنها ۰.۴ درصد افزایش یافت. رشد ۲.۱ درصدی یعنی کسی که ابتدای هفته معادل ۱۰۰ میلیون تومان یورو خریده بود، در پایان هفته حدود ۲ میلیون تومان بر ارزش دارایی‌اش افزوده شده است. این فاصله بازدهی، عمدتاً از نوسان جفت‌ارزی یورو به دلار در بازارهای جهانی به بازار داخلی منتقل شده است.

کف قیمت دلار در بازار تهران در این هفته ۲۲۰ هزار و ۸۰۰ تومان و سقف آن ۲۲۳ هزار و ۴۰۰ تومان ثبت شد. فاصله حدود ۲ هزار و ۶۰۰ تومانی میان کف و سقف، دامنه نوسان هفتگی دلار را نشان می‌دهد. دامنه نوسان باریک‌تر نسبت به هفته‌های قبل، از کاهش نسبی هیجان خرید و فروش در بازار حکایت دارد؛ موضوعی که برای معامله‌گران تازه‌کار به معنای ریسک کوتاه‌مدت پایین‌تر است.

چرا یورو جلو افتاد

تقویت یورو در برابر دلار در بازارهای جهانی، مهم‌ترین عامل پیشی‌گرفتن این ارز در بازار داخلی بود. وقتی نرخ برابری یورو به دلار در بازارهای بین‌المللی بالا می‌رود، صرافان داخلی نیز قیمت یورو را متناسب با آن تعدیل می‌کنند. درهم امارات به دلیل هم‌بستگی نرخش با دلار آمریکا، رشد محدودتری را تجربه کرد و در رتبه دوم بازدهی هفته ایستاد.

چشم‌انداز هفته نخست شهریور

برای هفته نخست شهریور، حجم عرضه و تقاضای ارز در بازار داخلی و روند نرخ برابری یورو به دلار در بازارهای جهانی، دو عامل اصلی تعیین‌کننده مسیر قیمت‌ها خواهند بود. تحلیلگران بازار محتمل‌ترین سناریوی کوتاه‌مدت را ادامه نوسان دلار در همین کانال می‌دانند، اما تغییر ناگهانی در تقاضای فصلی می‌تواند این دامنه را جابه‌جا کند. تصمیم درباره خرید یا نگهداری ارز بر عهده هر فرد و بر اساس نیاز و افق زمانی اوست.

بررسی بازدهی هفتگی ارزها یکی از ابزارهای رایج برای سنجش قدرت نسبی پول‌های خارجی در بازار داخلی است و به‌تنهایی پیش‌بینی قطعی از روند آینده به دست نمی‌دهد. مقایسه این داده‌ها در هفته‌های متوالی، تصویر روشن‌تری از جهت حرکت بازار ارز در اختیار مخاطبان قرار می‌دهد.