به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، ذخایر راهبردی نفت آمریکا پس از برداشت گسترده در پی اختلال اخیر در تنگه هرمز، به پایینترین سطح ۴۰ سال گذشته رسیده است. یک تحلیلگر بینالمللی نفت و انرژی میگوید این افت، آسیبپذیری واشنگتن در بحرانهای انرژی را آشکار کرده و میتواند به فرصتی برای افزایش قدرت چانهزنی ایران در مذاکرات بینالمللی تبدیل شود.
ذخایر راهبردی نفت، انبارهای اضطراریای هستند که دولتها برای مواقع بحران و اختلال در عرضه جهانی نگه میدارند. آژانس بینالمللی انرژی (IEA)، نهادی متشکل از کشورهای مصرفکننده بزرگ نفت از جمله آمریکا و کشورهای اروپایی است که هماهنگی برداشت از این ذخایر را در شرایط اضطراری بر عهده دارد. برداشت همزمان چند کشور عضو از این ذخایر، نشانه جدی بودن اختلال اخیر در عرضه نفت است.
چرا کف ۴۰ ساله اهمیت دارد؟
سطح فعلی ذخایر آمریکا پایینترین رقم از دهه ۱۹۸۰ میلادی تاکنون است. این عدد به این معناست که واشنگتن برای مقابله با یک بحران بزرگتر در عرضه نفت، فضای مانور کمتری نسبت به ۴ دهه گذشته دارد. کاهش ذخایر معمولاً بازار را نسبت به هر خبر تازه درباره اختلال در تولید یا انتقال نفت حساستر میکند و میتواند نوسان قیمت را افزایش دهد.
به گفته این تحلیلگر، افت ذخایر آمریکا همزمان با تنش در تنگه هرمز، یکی از مسیرهای اصلی صادرات نفت خاورمیانه، دست ایران را در مذاکرات بینالمللی بازتر کرده است. او معتقد است هر گونه ادامه یا تکرار اختلال در این مسیر، فشار بیشتری بر بازار جهانی نفت و بهتبع آن بر تصمیمهای سیاستگذاران انرژی در غرب وارد میکند.
پیوند با بازار طلا، ارز و جیب مصرفکننده
نوسان قیمت نفت مستقیم به سبد هزینه خانوار راه پیدا میکند؛ افزایش قیمت نفت، هزینه حملونقل و تولید را بالا میبرد و میتواند فشار تورمی در اقتصادهای واردکننده نفت را تشدید کند. در چنین شرایطی، تقاضا برای داراییهای امن مانند طلا معمولاً افزایش مییابد، چون سرمایهگذاران در پی پوششی در برابر تورم و ریسک ژئوپلیتیک هستند.
کاهش ذخایر راهبردی آمریکا بهتنهایی قیمت نفت را تعیین نمیکند و به عوامل دیگری مانند تصمیم تولیدکنندگان بزرگ و روند تقاضای جهانی نیز وابسته است. با این حال، دادههای موجود نشان میدهد فضای چانهزنی در بازار انرژی نسبت به گذشته پیچیدهتر شده و مسیر قیمت نفت در ماههای پیش رو همچنان با ابهام همراه است.















نظرات کاربران