به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از تریدینگ‌ویو، نقره بار دیگر به کانال ۷۰ دلار در هر اونس بازگشته است؛ یکی از قوی‌ترین حرکت‌های تابستان امسال در این بازار. اما داده‌های بنیادی نشان می‌دهد این صعود ناشی از رونق تقاضای صنعتی نیست، بلکه ورود پول سرمایه‌گذاران و کسری ساختاری بازار محرک اصلی آن بوده است. این تفکیک برای معامله‌گران اهمیت دارد، زیرا نشان می‌دهد نقره این روزها بیشتر شبیه یک دارایی پولی مانند طلا رفتار می‌کند تا یک کالای صرفاً صنعتی.
نمودار چهارساعته نقره همچنان ساختار صعودی خود را حفظ کرده است. قیمت پس از بازپس‌گیری محدوده ۶۲٫۷ تا ۶۳٫۷ دلار، این سطح را از مقاومت به حمایت تبدیل کرد و با ثبت کف‌های بالاتر، اکنون به محدوده ۷۰ تا ۷۱ دلار رسیده است؛ همان ناحیه‌ای که پیش‌تر امسال با فشار فروش روبهرو شده بود. عبور پایدار از این سطح می‌تواند نشانه تغییر ساختاری در روند باشد، در حالی که رسیدن ساده به آن فقط تداوم شتاب فعلی را تأیید می‌کند.
چرا صنعت پیشران این رشد نیست؟
بر اساس برآورد انجمن جهانی نقره، مصرف صنعتی این فلز در سال ۲۰۲۶ برای دومین سال متوالی کاهش می‌یابد و به کم‌ترین سطح ۴ سال اخیر می‌رسد. دلیل اصلی این افت، کاهش مصرف نقره در تولید پنل‌های خورشیدی است؛ سازندگان این پنل‌ها به‌تدریج مقدار نقره به‌کاررفته در هر واحد را کم می‌کنند. به بیان ساده، صنعت که بزرگ‌ترین مصرف‌کننده نقره در جهان است، این‌بار پیشران رشد قیمت نبوده است.
در مقابل، تقاضای سرمایه‌گذاری برای نقره فیزیکی امسال جهش قابل‌توجهی داشته است. پیش‌بینی می‌شود بازار جهانی نقره برای ششمین سال متوالی با کسری روبهرو شود؛ کسری‌ای در حدود ۶۷ میلیون اونس که معادل حجم بزرگی از ذخایر روی‌زمینی موجود است. این یعنی عرضه فعلی به‌تنهایی پاسخگوی تقاضا نیست و بازار همچنان به موجودی‌های انباشته‌شده پیشین متکی مانده است.
هم‌زمان، شاخص دلار آمریکا به پایین‌ترین سطح ۳ ماه اخیر نزدیک شده است. نگرانی سرمایه‌گذاران درباره گسترش بازخرید اوراق خزانه‌داری آمریکا و افزایش فشارهای مالی دولت، از عوامل تضعیف دلار به شمار می‌رود. طلا نیز به همین دلایل رشد کرده، اما نقره به دلیل نوسان‌پذیری بیشتر، واکنش شدیدتری نشان داده است.
کدام سناریو محتمل‌تر است؟
تا زمانی که قیمت نقره بالای محدوده بازپس‌گرفته‌شده ۶۲٫۷ تا ۶۳٫۷ دلار باقی بماند، سناریوی صعودی معتبر باقی می‌ماند. تثبیت قیمت بالای ۷۰ تا ۷۱ دلار در بازه چهارساعته می‌تواند این روند را تقویت کند. در مقابل، اگر قیمت این محدوده حمایتی را از دست بدهد و نتواند آن را بازپس بگیرد، احتمال توقف یا اصلاح روند افزایش می‌یابد. کانون توجه بازار در روزهای آینده به سیگنال‌های سیاست پولی فدرال‌رزرو و مسیر آتی دلار معطوف است؛ با این حال، رفتار قیمت در محدوده ۷۰ تا ۷۱ دلار می‌تواند گویاتر از هر خبر دیگری باشد.
نظرات کاربران