به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اینوستینگ‌دات‌کام، محل نگهداری طلای بانک‌های مرکزی یکی از موضوعاتی است که کم‌تر مورد توجه عموم قرار می‌گیرد، حال آن‌که پاسخ آن می‌تواند نشانه‌ای از نگاه کشورها به امنیت اقتصادی خودشان باشد. بخش بزرگی از این ذخایر، به‌جای آن‌که در داخل کشور صاحب طلا نگهداری شود، در گاوصندوق‌های چند کشور محدود، به‌ویژه آمریکا و انگلستان، انبار شده است. این موضوع برای مخاطب عادی نیز اهمیت دارد، چون تصمیم بانک‌های مرکزی درباره خرید، فروش یا جابه‌جایی طلا، یکی از عوامل مؤثر بر قیمت جهانی طلا و در نتیجه قیمت سکه و طلای داخلی است.
بانک فدرال‌رزرو نیویورک در طبقات زیرزمینی ساختمان خود در منهتن، طلای ده‌ها کشور و نهاد بین‌المللی را نگهداری می‌کند و به گفته کارشناسان، وزن طلای این گاوصندوق از ذخایر معروف فورت ناکس در ایالت کنتاکی، جایی که بخش عمده طلای رسمی آمریکا نگهداری می‌شود، بیشتر است. بانک انگلستان در لندن نیز میزبان طلای بریتانیا و بیش از سی بانک مرکزی دیگر است و در کنار فدرال‌رزرو نیویورک، به یکی از دو مرکز اصلی نگهداری طلای جهان تبدیل شده است.
چرا برخی کشورها طلای خود را به وطن بازمی‌گردانند؟
روند بازگرداندن طلا از گاوصندوق‌های خارجی به داخل کشورها در سال‌های اخیر شتاب گرفته است. نقطه عطف این نگرانی، مسدود شدن بخشی از ذخایر ارزی و طلای روسیه توسط کشورهای غربی پس از حمله این کشور به اوکراین در سال ۲۰۲۲ میلادی (۱۴۰۰ شمسی) بود. این اتفاق به بسیاری از بانک‌های مرکزی، به‌ویژه در اقتصادهای نوظهور، نشان داد که نگهداری دارایی در گاوصندوق‌های کشورهای دیگر می‌تواند ریسک سیاسی نیز به همراه داشته باشد، نه فقط ریسک بازار.
این نگرانی تازه نیست. آلمان از سال ۲۰۱۳ پروژه بازگرداندن بخشی از طلای نگهداری‌شده در پاریس و نیویورک را آغاز کرد و در سال ۲۰۱۷ میلادی (۱۳۹۶ شمسی) زودتر از برنامه به پایان رساند. هلند نیز در سال ۲۰۱۴ میلادی بخشی از طلای خود را از نیویورک به آمستردام منتقل کرد. لهستان در سال ۲۰۱۹ میلادی ۱۰۰ تن طلا را از بانک انگلستان به داخل کشور بازگرداند و مجارستان نیز در سال ۲۰۱۸ میلادی ذخایر طلای خود را از لندن به بوداپست منتقل کرد.
پیوند این روند با بازار جهانی طلا
بازگرداندن طلا به داخل مرزها، به‌تنهایی به معنای فروش یا کاهش ذخایر نیست، بلکه بیشتر جابه‌جایی محل نگهداری است. اما این روند در کنار خرید مستمر طلا توسط بانک‌های مرکزی معنا پیدا می‌کند. بر اساس گزارش‌های شورای جهانی طلا، در چند سال اخیر خرید سالانه طلای بانک‌های مرکزی از مرز هزار تن عبور کرده که رقمی به‌مراتب بالاتر از میانگین دهه‌های گذشته است. این حجم تقاضا، یکی از عوامل اصلی حمایت از قیمت جهانی طلا در سال‌های اخیر بوده است.
برای مخاطب عادی، معنای عملی این خبر آن است که تصمیم‌های بانک‌های مرکزی درباره نگهداری و خرید طلا، در کنار سیاست‌های پولی و نرخ بهره، یکی از متغیرهایی است که مسیر قیمت جهانی طلا و به تبع آن بازار داخلی طلا و سکه را شکل می‌دهد. ارزیابی نهایی این‌که این روند در ماه‌های آینده چه اثری بر قیمت خواهد داشت، بر عهده تحلیل‌های به‌روز بازار است.
نظرات کاربران