به گزارش پارسینه و به نقل از ایندیپندنت فارسی، بازدیدکنندگان سال‌هاست با تصور خوش‌یمنی یا به تقلید از انداختن سکه در چاه آرزو، سکه‌ها را در شکاف میان سنگ‌ها فرومی‌کنند. رفتاری که اخیرا شدت گرفته و نگرانی‌ها درباره آسیب دائمی به ساختار صخره‌ها را افزایش داده است.
گذرگاه غول‌ها (Giant’s Causeway) در شهرستان انتریم، یکی از آثار ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی یونسکو است و از بیش از ۴۰ هزار ستون بازالتی تشکیل شده که حدود ۶۰ میلیون سال پیش در نتیجه فعالیت‌های آتشفشانی شکل گرفته‌اند.
در جریان پاک‌سازی، بیش از ۲۰ کیلوگرم سکه، معادل حدود ۱۰ هزار قطعه، از میان سنگ‌ها بیرون آورده شد. تنها حدود پنج درصد سکه‌های خارج‌شده هنوز قابل استفاده بودند و بقیه یا به‌شدت خم شده یا در اثر خوردگی از بین رفته بودند. مشکل فقط ظاهر ناخوشایند سکه‌ها نیست. رطوبت و نمک موجود در محیط ساحلی باعث خوردگی فلز می‌شود و سکه پس از زنگ زدن و منبسط شدن، به دیواره‌های شکاف فشار وارد می‌کند. فرو کردن هر سکه، سکه قبلی را به عمق شکاف هل می‌دهد و آسیب را تشدید می‌کند.
حتی پس از پایان عملیات گسترده پاک‌سازی، چند هزار سکه همچنان در میان سنگ‌ها باقی ماندند.
مقامات تابلوهایی در محل نصب کرده و از بازدیدکنندگان خواسته است دیگر پولی در شکاف سنگ‌ها قرار ندهند و اگر قصد کمک دارند، سکه‌های خود را به صندوق‌های خیریه بیندازند.
رفتارهایی ازاین‌دست باعث شده در سال‌های اخیر در بسیاری از مقاصد پرطرفدار گردشگری، اعتراض ساکنان محلی به بی‌ملاحظگی گردشگران، آسیب به میراث، فشار بر منابع و تغییر کیفیت زندگی شدت گرفته و موج‌های موسوم به «ضد گردشگری» شکل بگیرند.
نظرات کاربران