به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب برنامه گستردهای برای مشارکت بخش خصوصی در میدانهای نفتی جنوب کشور اجرا کرده است. بر اساس این برنامه، بیش از ۳۰ قرارداد سرمایهگذاری در حوزه جمعآوری گازهای همراه نفت به امضا رسیده است. نتیجه مستقیم این قراردادها، خاموش شدن ۵۷ مشعل نفتی و جمعآوری روزانه حدود ۴۰۰ میلیون فوت مکعب گاز همراه بوده است.
گاز همراه، گازی است که همزمان با استخراج نفت از میدانها بیرون میآید و در نبود تجهیزات جمعآوری، بهجای فروش یا مصرف، در مشعلها سوزانده میشود. این سوزاندن، معادل هدررفت یک منبع انرژی قابل فروش است؛ جمعآوری آن یعنی گازی که پیشتر بدون بازده سوخته، اکنون میتواند به شبکه سراسری، پتروشیمیها یا نیروگاهها تزریق شود.
پایان مشعلها؛ گاز بهجای سوختن، به شبکه میرود
حجم روزانه گاز جمعآوریشده در این طرحها، رقمی قابل توجه در مقیاس نیاز صنایع و نیروگاههای کشور است. کاهش تعداد مشعلهای فعال همچنین به معنای کاهش سوختن مستقیم منابع هیدروکربنی بدون بازگشت اقتصادی است؛ روندی که سالها بخشی از ظرفیت تولید کشور را بدون درآمدزایی از بین میبرد.
همزمان با طرحهای گازی، ظرفیت فرآورش نفت در مناطق نفتخیز جنوب ۳۸۰ هزار بشکه در روز افزایش یافته است. فرآورش، مرحله آمادهسازی نفت خام پیش از ورود به پالایشگاه یا بازار صادراتی است؛ افزایش آن یعنی حجم بیشتری از نفت تولیدی کشور میتواند بدون گلوگاه به چرخه فروش داخلی یا صادراتی راه پیدا کند.
چرا پای بخش خصوصی به میدانهای نفتی باز شد؟
توسعه این پروژهها همچنین شامل تأمین دکلهای حفاری از طریق سرمایهگذاران خصوصی است. میدانهای نفتی جنوب که بخش عمده تولید نفت خام کشور را تأمین میکنند، برای نگهداشتن و افزایش تولید نیازمند سرمایه و تجهیزات پیوسته هستند؛ نیازی که در شرایط محدودیت منابع دولتی، بخشی از آن اکنون از مسیر قراردادهای سرمایهگذاری بخش خصوصی تأمین میشود.
ایران در سالهای اخیر همواره در فهرست کشورهایی با بالاترین حجم مشعلسوزی گاز همراه در جهان قرار داشته است. کاهش این حجم، هم از منظر بازگشت اقتصادی و هم از نظر بهرهبرداری بهینه از منابع هیدروکربنی، از موضوعات مورد توجه سیاستگذاران انرژی کشور بوده است. ادامه چنین طرحهایی میتواند در ماههای آینده روی حجم گاز در دسترس صنایع داخلی و ظرفیت تولید نفت کشور اثرگذار باشد.















نظرات کاربران