به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بررسی عملکرد یک‌ماهه صندوق‌های سرمایه‌گذاری طلا و نقره نشان می‌دهد این دو دارایی، هم‌زمان با افت ۰.۴ درصدی دلار آزاد، توانسته‌اند بازدهی میانگین ۸.۸ و ۸.۱ درصدی برای سرمایه‌گذاران خود بسازند. این عملکرد از رشد قیمت جهانی انس طلا سرچشمه گرفته، نه از جهش نرخ ارز در بازار داخلی.
این آمار برای کسی که پول نقد یا سپرده بانکی نگه داشته، پیام روشنی دارد. در ماهی که دلار حتی اندکی ارزان‌تر شده، دارایی‌های وابسته به طلا همچنان توانسته‌اند قدرت خرید سرمایه‌گذار را حفظ و افزایش دهند. به بیان دیگر، این بار مسیر رشد طلا از کانال بازار جهانی عبور کرده، نه از کانال آشنای گرانی دلار.
چرا صندوق‌ها از سکه و طلای ۱۸ عیار جلو زدند؟
صندوق‌های طلا با خرید و فروش پیوسته واحدهای سرمایه‌گذاری، قیمت خود را نزدیک به ارزش روز انس جهانی تنظیم می‌کنند. این سازوکار باعث می‌شود نوسان قیمت جهانی، سریع‌تر و کامل‌تر به بازدهی صندوق منتقل شود. در مقابل، قیمت سکه و طلای ۱۸ عیار در بازار فیزیکی معمولاً زیر تأثیر حباب معاملاتی، هزینه اجرت و محدودیت عرضه قرار می‌گیرد و با تأخیر یا انحراف به قیمت جهانی واکنش نشان می‌دهد.
برای مقایسه، بازدهی ۸.۸ درصدی صندوق‌های طلا در ۱ ماه، رقمی چند برابر تورم ماهانه معمول کشور است. این فاصله نشان می‌دهد بخشی از نقدینگی که پیش‌تر به سمت سکه و طلای فیزیکی می‌رفت، این بار مسیر صندوق‌های بورسی را برای کسب سود انتخاب کرده است.
نقش دلار در این معادله کم‌رنگ شد
در ماه‌های گذشته، بیش‌تر تحلیل‌های بازار طلای داخلی، نرخ دلار را محور اصلی رشد یا افت قیمت‌ها می‌دانستند. اما داده‌های اخیر نشان می‌دهد وقتی دلار آزاد ۰.۴ درصد افت می‌کند، بازدهی صندوق‌های طلا و نقره نه‌تنها منفی نمی‌شود، بلکه رقمی نزدیک به ۹ درصد ثبت می‌کند. این الگو نشان می‌دهد وزن قیمت جهانی طلا در سود و زیان سرمایه‌گذاران داخلی افزایش یافته، در برابر وزن سنتی نرخ ارز.
صندوق‌های طلا و نقره در سال‌های اخیر به یکی از ابزارهای رایج برای سرمایه‌گذاری غیرمستقیم در فلزات گران‌بها تبدیل شده‌اند. برخلاف خرید فیزیکی سکه یا طلا، این صندوق‌ها نقدشوندگی بالاتر، هزینه نگهداری پایین‌تر و امکان خرید و فروش آنلاین در ساعات معاملاتی بورس را در اختیار سرمایه‌گذار قرار می‌دهند.
نظرات کاربران