رشد سهام معدنی لندن؛ آزمون ارزش واقعی غول‌های کالایی

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از فارین پالیسی جورنال، رشد سهام شرکت‌های بزرگ معدنی در معاملات اخیر بورس لندن، سهم مهمی در تقویت شاخص شرکت‌های بزرگ این بازار داشت. این رشد پس از انتشار نشانه‌های مثبت‌تر از وضعیت اقتصاد جهانی رخ داد که علاقه سرمایه‌گذاران به فلزات صنعتی را دوباره برانگیخت. در میان این سهم‌ها، رویو تینتو، گلنکور، انگلو امریکن و آنتوفاگاستا دارایی‌های بلندعمر و زیرساخت‌های تثبیت‌شده در اختیار دارند، اما ارزش‌گذاری بازار برای سهام آن‌ها همچنان به نوسانات قیمت کالاهای پایه گره خورده است. در همین معاملات، آنتوفاگاستا و شرکت تجهیزات معدنی ویر گروپ از پرقدرت‌ترین سهم‌های بزرگ بورس لندن بودند.

دشواری اصلی تحلیل این صنعت آنجاست که یک شرکت معدنی درست در اوج چرخه سودآوری، ارزان‌ترین حالت را در نسبت‌های مالی نشان می‌دهد. با بالارفتن سریع قیمت کالاها سود شرکت‌ها جهش می‌کند و نسبت قیمت به سود آن‌ها افت می‌کند، حتی اگر بازار انتظار داشته باشد این شرایط مطلوب دیر یا زود از بین برود. ارزیابی درست این سهام نیازمند برآورد جریان نقدی «نرمال‌شده» شرکت‌هاست؛ یعنی سودآوری آن‌ها هم در دوران رونق و هم در دوران رکود کالایی، نه فقط تکیه بر وضعیت فعلی بازار.

چهار غول معدنی، چهار مدل ریسک متفاوت

رویو تینتو بخش عمده درآمد خود را از عملیات بزرگ سنگ‌آهن به دست می‌آورد که تاریخی جریان نقدی قابل توجهی ایجاد کرده است. حضور این شرکت در بازار مس و آلومینیوم نیز محرک‌های تقاضای متفاوتی به سبد دارایی‌هایش اضافه می‌کند. دارایی‌های باکیفیت و کم‌هزینه معمولا در بخش بزرگ‌تری از چرخه کالایی سودآور باقی می‌مانند، به همین علت جایگاه هزینه تولید یکی از ارکان اصلی هر تحلیل ارزش‌گذاری است. با این‌همه، تمرکز بالای رویو تینتو روی سنگ‌آهن این شرکت را همچنان به تقاضای فولاد و ساخت‌وساز چین وابسته نگه می‌دارد و از مزیت تنوع دارایی‌ها می‌کاهد.

گلنکور مدل کسب‌وکار متفاوتی دارد؛ ترکیبی از فعالیت معدنی و بازرگانی جهانی کالا. این ترکیب جریان نقدی ایجاد می‌کند که لزوما همسو با حاشیه سود معادن نیست و پیچیدگی‌های سرمایه در گردش و ریسک طرف مقابل معامله را نیز به همراه دارد. ارزش‌گذاری پایین‌تر گلنکور نسبت به رقبا می‌تواند ناشی از نگرانی‌های زیست‌محیطی، سابقه حقوقی شرکت، پیچیدگی سبد دارایی‌ها یا تردید درباره ماندگاری جذابیت تجاری برخی کالاهای تحت مالکیت آن باشد.

انگلو امریکن این روزها در حال بازآرایی سبد دارایی‌های خود از طریق واگذاری و تفکیک بخش‌هاست، روندی که هم دارایی‌های مورد ارزیابی سرمایه‌گذاران و هم ریسک‌های منتسب به این شرکت را تغییر می‌دهد. اگر این شرکت دارایی‌هایی را تحت فشار مالی بفروشد یا هزینه فرایند تفکیک بیش از برآورد اولیه مدیریت باشد، بخشی از ارزش شرکت از دست می‌رود. تا زمانی که این فرایند به سرانجام نرسد و ترازنامه بهبود نیابد، تخفیف قیمتی این سهم را باید نشانه تردید درباره اجرای برنامه دانست، نه لزوما ارزان‌بودن واقعی آن.

مس، ترازنامه و آزمون واقعی ارزش

مس در میان فلزات پایه جایگاه ویژه‌ای دارد، چون علاوه بر چرخه صنعتی سنتی به روند گسترش شبکه‌های برق، خودروی الکتریکی و زیرساخت داده نیز وابسته است. آنتوفاگاستا نسبت به سه شرکت دیگر تمرکز بیشتری روی مس دارد و هم‌زمان با محدودیت‌های حقابه و مجوزهای زیست‌محیطی در شیلی روبه‌روست، عاملی که ریسک اجرایی این شرکت را از رقبا متمایز می‌کند. با این حال حتی روایت کمبود بلندمدت مس باید در برابر پویایی‌های کوتاه‌مدت قیمت سنجیده شود، چرا که قیمت‌های بالا به‌مرور جایگزینی، بازیافت و سرمایه‌گذاری در معادن جدید را تشویق می‌کند. تحلیل‌گران برای تصویر واقعی‌تر از ارزش این شرکت‌ها ترازنامه را نیز بررسی می‌کنند؛ شرکت‌هایی که در دوران رونق بدهی خود را کاهش می‌دهند و از توسعه بیش‌ازحد پرهیز می‌کنند، هنگام ورود به رکود گزینه‌های راهبردی بیشتری در اختیار دارند.

نشانه‌های هشدار که می‌تواند استدلال ارزندگی این سهام را زیر سوال ببرد شامل تکرار عقب‌ماندن از پیش‌بینی‌های تولید، افزایش برآورد هزینه پروژه‌ها، افت عیار سنگ معدن و فروش دارایی از سر فشار مالی به‌جای تصمیم راهبردی است. هزینه «نگهداشت» معادن فعلی، شامل باطله‌برداری و تعمیر تجهیزات، باید جدا از هزینه‌های توسعه بررسی شود، چون کاهش شدید آن می‌تواند جریان نقد آزاد گزارش‌شده را بیش از ارزش واقعی نشان دهد. با توجه به وزن بالای بخش معدن در شاخص شرکت‌های بزرگ بورس لندن، مسیر آینده این سهام می‌تواند جهت کلی بازار سهام را نیز تحت تاثیر قرار دهد.