به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از مانی متالز اکسچنج، اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، با مداخله مستقیم در بازار اوراق قرضه دولتی تلاش کرد بازده بخش بلندمدت این بازار را پایین بیاورد. این اقدام در روز نخست جواب داد، اما اثر آن تنها ۱ روز دوام آورد و بازده اوراق دوباره افزایش یافت.
این نوسان کوتاه‌مدت پیامد مهم‌تری در بازارهای مالی برجای گذاشت؛ تقویت آنچه به «معامله کاهش ارزش پول» شهرت دارد. در این راهبرد، سرمایه‌گذاران بخشی از دارایی خود را به طلا منتقل می‌کنند، زیرا نگرانند سیاست‌گذاران برای مدیریت هزینه بدهی‌های سنگین دولتی، نرخ بهره را پایین‌تر از سطح واقعی نگه دارند.
وقتی وزارت خزانه‌داری مستقیماً وارد بازار اوراق می‌شود تا بازده را کنترل کند، این پیام به بازار مخابره می‌شود که دولت آمریکا برای مدیریت بار بدهی خود حاضر است در سازوکار طبیعی قیمت‌گذاری دخالت کند. چنین دخالتی اعتماد سرمایه‌گذاران به استقلال سیاست پولی را کم می‌کند و آنان را به دارایی‌هایی مانند طلا که وابسته به تعهد هیچ نهادی نیست، سوق می‌دهد.
طلا برخلاف اوراق قرضه یا سپرده بانکی سودی پرداخت نمی‌کند؛ به همین دلیل در دوره‌هایی که بازده واقعی اوراق افزایش می‌یابد، معمولا جذابیت آن کم می‌شود. اما وقتی بازار گمان کند نرخ‌های بهره به‌طور مصنوعی و برای تسهیل بازپرداخت بدهی‌های دولتی پایین نگه داشته می‌شوند، هزینه فرصت نگهداری طلا کاهش می‌یابد و تقاضا برای آن بالا می‌رود.
بدهی دولت آمریکا در سال‌های اخیر با سرعت بالایی رشد کرده و هزینه بهره سالانه آن به یکی از بزرگ‌ترین ردیف‌های بودجه فدرال تبدیل شده است. تحلیلگران بازار می‌گویند تا زمانی که این روند ادامه یابد، هر تلاش برای کنترل بازده اوراق می‌تواند به‌جای آرام کردن بازار، نگرانی از کاهش ارزش پول را تشدید کند.
نظرات کاربران