نروژ گاز میدان ترول را شتاب داد تا صادرات به اروپا افت نکند

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، نروژ تولید گاز از مرحله دوم توسعه «ترول فاز ۳» را آغاز کرد. این پروژه با شتاب‌بخشی به استخراج ۵۵ میلیارد مترمکعب گاز از مخزن ترول وست، به حفظ سطح بالای صادرات گاز این کشور به اروپا کمک می‌کند.

تولید از ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ (۲۲ آگوست ۲۰۲۶ (۳۱ مرداد ۱۴۰۵)) آغاز شد؛ چند ماه زودتر از برنامه و ده‌ها میلیون دلار کم‌تر از برآورد اولیه ۱٫۲ میلیارددلاری، به گفته شرکت اکوئینور. نکته مهم این‌جاست که این پروژه ذخایر قابل‌برداشت میدان ترول را افزایش نمی‌دهد؛ تنها زمان‌بندی استخراج گازی را که پیش‌تر کشف شده بود، جلو می‌اندازد. به بیان دیگر، اروپا منبع تازه‌ای از گاز به دست نمی‌آورد، بلکه تحویل مطمئن‌تر و سریع‌تر گاز از منبعی شناخته‌شده را تجربه می‌کند.

چرا این حجم گاز برای اروپا اهمیت دارد

۵۵ میلیارد مترمکعب گازی که این پروژه شتاب می‌بخشد، تقریباً معادل مصرف ۲ سال کامل فرانسه است. به گفته اداره دریایی نروژ، این توسعه می‌تواند در ۱ سال تا ۷ میلیارد مترمکعب گاز اضافه به بازار برساند؛ رقمی برابر با حدود ۶ درصد از کل صادرات سالانه گاز نروژ در سال‌های اخیر. لیل هریت بروسدال، معاون اکوئینور در امور میدان‌های ترول و کویت‌بیورن، گفت: «ترول ستون فقرات صادرات گاز نروژ به اروپا است. این پروژه تولید از مخزن را شتاب می‌بخشد و به حفظ سطح فعلی صادرات گاز از ترول و کولسنس تا حد امکان کمک می‌کند.»

سکوی ترول ای از سال ۱۹۹۶ فعال است و هم‌چنان یکی از ارکان اصلی شبکه گاز اروپا به شمار می‌رود. این میدان حدود ۴۰ درصد از ذخایر باقی‌مانده گاز فلات قاره نروژ را در خود جای داده و به‌تنهایی معادل حدود ۱۰ درصد از مصرف گاز اروپا را تأمین می‌کند. اهمیت این میدان از زمانی بیش‌تر شد که نروژ پس از حمله روسیه به اوکراین، جایگاه بزرگ‌ترین تأمین‌کننده گاز خط‌لوله‌ای اروپا را از روسیه گرفت؛ تحولی که عملکرد چند میدان و پالایشگاه بزرگ نروژی را مستقیماً به امنیت انرژی اروپا گره زده است.

قرارداد جدید با آلمان و پروژه بعدی

آغاز تولید تنها ۱ روز پس از آن رخ داد که اکوئینور قراردادی ۱۵ ساله برای تأمین سالانه بیش از ۳۰ تراوات‌ساعت -معادل حدود ۲٫۸ میلیارد مترمکعب- گاز به شرکت آلمانی یونیپر از سال ۲۰۲۷ امضا کرد. پروژه مرحله دوم ترول فاز ۳ شامل دو سکوی زیردریایی، هشت چاه تولیدی و ۲۸ کیلومتر خط لوله متصل به ترول ای است. این طرح از تجهیزات و طراحی استاندارد مرحله نخست ترول فاز ۳ -که تولید آن از سال ۲۰۲۱ آغاز شده بود- بهره برده و به همین دلیل در کم‌تر از ۲ سال از تصمیم سرمایه‌گذاری به نخستین تولید گاز رسیده است. حفاری هشت چاه نیز در ۵ ماه و نیم به پایان رسید؛ ۲۵ درصد سریع‌تر از برنامه اولیه.

شرکای میدان ترول پیش‌تر امسال پروژه بعدی موسوم به توین را تصویب کرده‌اند؛ طرحی به ارزش تقریبی ۴۰۰ میلیون دلار که قرار است طی ۸ سال نخست بهره‌برداری، روزانه ۲ تا ۲٫۵ میلیون مترمکعب گاز اضافه کند و تولید آن از سال ۲۰۲۸ آغاز می‌شود. این دو طرح نشان می‌دهند میدان ترول با وجود دهه‌ها بهره‌برداری، هنوز به پایان عمر تجاری خود نزدیک نشده است. با این حال، این توسعه‌ها را نباید نشانه توقف روند کاهشی بلندمدت تولید گاز نروژ دانست؛ استفاده روزافزون از زیرساخت‌های چند دهه ساخته‌شده، در عین صرفه اقتصادی، وابستگی ساختاری این کشور به تأسیسات قدیمی را نیز بیش‌تر می‌کند.