سرمایه‌گذاری بزرگ وقتی بورس دیگر کافی نیست

رشد قیمت‌ها می‌تواند اعتماد را به بورس بازگرداند؛ اما برای ساختن بازار، کافی نیست.

بازار سرمایه پس از مدت‌ها، نشانه‌هایی از همراهی سیاست‌گذاری اقتصادی را دیده و بخشی از اعتماد ازدست‌رفته را بازیافته است. اکنون پرسش مهم‌تر این است: رگولاتور چگونه می‌تواند این فرصت کوتاه را به یک تغییر بلندمدت تبدیل کند؟

در تازه‌ترین قسمت «واچ‌لیست»، با محمد مهرنور، کارشناس بازار سرمایه و مدیر پروژه گروه مالی طاووس خاورمیانه، سه ضلع آینده سرمایه‌گذاری را بررسی کردیم: چشم‌انداز صنایع، خلأهای ساختاری بازار و ظرفیت پرایوت ایکوییتی برای پیوند سرمایه با اقتصاد واقعی.

از نگاه مهرنور، دامنه نوسان محدود، سهم اندک صندوق‌های سهامی از مالکیت بازار، ضعف صندوق‌های بازنشستگی تکمیلی، ساختار فعلی بازارگردانی و حضور کم‌رنگ برخی صنایع و دارایی‌ها در بورس، از مهم‌ترین خلأهایی هستند که باید در دوره بازگشت اعتماد مورد توجه قرار گیرند. توسعه صندوق‌های املاک و مستغلات، مشارکت مردم در پروژه‌های نفت و گاز و ورود شرکت‌های خدمات فنی و مهندسی نیز می‌تواند بازار را عمیق‌تر و اقتصاد را شفاف‌تر کند.

اما مسئله بزرگ‌تر، بیرون از تابلوی معاملات قرار دارد.

اقتصاد ایران با کمبود سرمایه در گردش، ناترازی انرژی و نیاز فزاینده به تأمین مالی توسعه مواجه است. در چنین شرایطی، پرایوت ایکوییتی می‌تواند سرمایه را وارد مالکیت و مدیریت بنگاه‌ها کند؛ خطوط تولید متوقف‌شده را احیا کند، ساختار مالی شرکت‌ها را تغییر دهد و کسب‌وکارهای مستعد را برای مرحله بعدی رشد آماده سازد.

این سرمایه‌گذاری، خرید یک سهم و انتظار برای افزایش قیمت نیست. سرمایه‌گذار پرایوت ایکوییتی باید با نقدشوندگی محدود، دوره نگهداری طولانی و احتمال شکست کامل یک کسب‌وکار کنار بیاید. در مقابل، اگر سرمایه، مدیریت و زمان به‌درستی کنار یکدیگر قرار گیرند، امکان خلق بازدهی فراتر از بازار عمومی وجود دارد.

در این گفت‌وگو، فرصت‌های پنج حوزه نیز بررسی شد:

در پایان، مهرنور ترکیب شخصی خود برای افق یک‌ماهه را شامل حدود ۵۰ درصد سهام، ۴۰ درصد طلا و سهم محدودی از بیت‌کوین اعلام کرد؛ با تأکید بر سهام بنیادی، شرکت‌های دارای پراکندگی جغرافیایی، صندوق‌های بخشی و هلدینگ‌ها.

بورس، محل معامله شرکت‌هایی است که ساخته شده‌اند؛ پرایوت ایکوییتی می‌تواند محل ساختن شرکت‌هایی باشد که اقتصاد فردا به آن‌ها نیاز دارد.

این قسمت از «واچ‌لیست» روایتی است از مسیری که سرمایه باید طی کند؛ از اعتماد روی تابلو، تا توسعه در متن اقتصاد.