به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، در روزهای اخیر بار دیگر این پرسش مطرح شده که آیا رمزارزها می‌توانند جای شبکه بانکی را در تسویه تجارت خارجی ایران بگیرند. بزرگمهری، کارشناس اقتصاد دیجیتال، در پاسخ به این پرسش صریح است؛ به گفته او ظرفیت فعلی بازار رمزارز برای پوشش رقمی نزدیک به ۴۰ میلیارد دلار، که تخمینی از حجم سالانه مبادلات خارجی کشور است، کافی نیست.
او دلیل اصلی این محدودیت را در نقدشوندگی پایین بازار رمزارز می‌بیند. نقدشوندگی به معنای توان یک بازار برای خرید و فروش حجم بالای دارایی، بدون افت یا جهش شدید قیمت است. وقتی حجم یک معامله بزرگ باشد، عرضه محدود در صرافی‌ها می‌تواند قیمت را به شدت جابه‌جا کند و آن معامله را پرهزینه کند.
چرا صرافی‌های بزرگ کافی نیستند
به گفته این کارشناس، تعداد صرافی‌های بزرگ رمزارز در جهان محدود است و بیشتر آن‌ها ظرفیت پردازش تراکنش‌های چند صد میلیون‌دلاری در یک نوبت را ندارند. تسویه تجارت در مقیاس ده‌ها میلیارد دلار در سال نیازمند جابه‌جایی پیوسته و بدون اختلال این حجم پول است، کاری که زیرساخت کنونی بازار رمزارز از عهده آن برنمی‌آید.
شبکه بانکی بین‌المللی برای دهه‌ها زیرساخت اصلی تسویه تجارت جهانی بوده و روزانه تریلیون‌ها دلار را جابه‌جا می‌کند؛ برای مقایسه، همین رقم تنها بخشی از گردش روزانه چند بانک بزرگ جهانی است. رمزارزها در برابر این حجم، بازاری کوچک‌تر و نوسانی‌تر هستند و همین نوسان قیمت، ریسک اضافه‌ای به قراردادهای تجاری تحمیل می‌کند.
پیامد برای تجارت خارجی
نتیجه عملی این محدودیت‌ها آن است که رمزارز در شرایط کنونی نمی‌تواند نقش اصلی را در تسویه مبادلات بزرگ ایفا کند. بیشتر کارشناسان آن را ابزاری مکمل برای تراکنش‌های کوچک‌تر می‌دانند، نه جایگزین کامل شبکه بانکی.
بحث استفاده از رمزارز در تجارت خارجی ایران بارها در سال‌های اخیر مطرح شده، اما تحلیل‌های اقتصادی نشان می‌دهد اجرای گسترده آن با چالش‌های فنی و بازاری جدی روبه‌روست. رشد زیرساخت صرافی‌ها و افزایش نقدشوندگی بازار می‌تواند در آینده این تصویر را تغییر دهد، هرچند در شرایط فعلی چنین تحولی محقق نشده است.
نظرات کاربران