به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از کریپتو بریفینگ، مقاله‌ای که در مارس ۲۰۲۶ از سوی تیم گوگل کوانتوم ای‌آی منتشر شد، برآوردهای قبلی درباره توان کوانتومی لازم برای شکستن رمزنگاری منحنی بیضوی در بیت‌کوین و اتریوم را تجدیدنظر کرده است. این مقاله را دن بونه، استاد دانشگاه استنفورد، و جاستین دریک، پژوهشگر شبکه اتریوم، مشترکاً نوشته‌اند.
بر پایه برآورد تازه، حدود ۱٬۲۰۰ تا ۱٬۴۵۰ کیوبیت منطقی و ده‌ها میلیون گیت تافولی برای شکستن مسئله لگاریتم گسسته در الگوریتم secp۲۵۶k۱ کافی است؛ همان الگوریتمی که امضای تراکنش‌های بیت‌کوین و اتریوم بر پایه آن ساخته شده است. برآوردهای پیشین این رقم را چند هزار کیوبیت منطقی اعلام می‌کردند، یعنی آستانه خطر به‌طور محسوسی پایین‌تر آمده است.
دلیل نگرانی به نحوه کارکرد شبکه بیت‌کوین بازمی‌گردد. هنگام ارسال بیت‌کوین، کلید عمومی کاربر برای حدود ۱۰ دقیقه، یعنی تا زمان تأیید نهایی تراکنش در یک بلاک، روی شبکه در معرض دید قرار می‌گیرد. یک رایانه کوانتومی به‌اندازه کافی قدرتمند، از نظر تئوری می‌تواند در همین بازه کوتاه، کلید خصوصی را از روی کلید عمومی افشاشده استخراج کند و وجوه را پیش از نهایی‌شدن بلاک به آدرس دیگری منتقل کند.
۶٫۹ میلیون بیت‌کوین در وضعیت آسیب‌پذیر
بر اساس این پژوهش، حدود ۶٫۹ میلیون بیت‌کوین در آدرس‌هایی نگهداری می‌شوند که کلید عمومی‌شان پیش‌تر و به‌صورت دائمی افشا شده است؛ این یعنی حتی بدون هیچ تراکنش جدیدی نیز این سکه‌ها در معرض خطر قرار دارند. این رقم حدود یک‌سوم از عرضه کل ۲۱ میلیونی بیت‌کوین را تشکیل می‌دهد. میلیون‌ها اتر نیز با همین مشکل روبه‌رو هستند.
بونه در سخنرانی‌ای درباره رمزارزها در آگوست ۲۰۲۶ تأکید کرد که صنعت کریپتو باید از همین حالا برای این تهدید آماده شود، اما با دقت مهندسی بالا، نه با شتاب‌زدگی. به گفته او، مهاجرت عجولانه به امضاهای مقاوم در برابر کوانتوم می‌تواند باگ‌های جدی‌تری ایجاد کند که پیامدشان از خودِ تهدید کوانتومی هم سنگین‌تر است.
راهکار پیشنهادی: امضاهای مبتنی بر هش
بونه که پیش‌تر از راهکارهای رمزنگاری مبتنی بر شبکه (لتیس) حمایت می‌کرد، اکنون امضاهای مبتنی بر هش، به‌ویژه طرح SLH-DSA معروف به SPHINCS+، را مناسب‌تر می‌داند. این نوع امضاها با زیرساخت فعلی بلاک‌چین سازگاری بیشتری دارند و مسیر مهاجرت واقع‌بینانه‌تری برای شبکه‌هایی هستند که میلیاردها دلار ارزش در آن‌ها قفل شده است. در مقابل، حجم این امضاها به‌مراتب بزرگ‌تر از امضاهای فعلی است و مدیریت وضعیت کیف‌پول را برای توسعه‌دهندگان پیچیده‌تر می‌کند.
بونه همچنین سازوکاری برای اثبات مالکیت سکه‌ها در دنیای پساکوانتومی پیشنهاد کرده است: کاربر می‌تواند از همین امروز یک یادداشت رمزنگاری‌شده روی زنجیره ثبت کند که حتی پس از منسوخ‌شدن الگوریتم‌های امضای فعلی به دست رایانه‌های کوانتومی، همچنان قابل راستی‌آزمایی باشد. اگر روزی کلید خصوصی یک کیف‌پول شکسته شود، مالک اصلی می‌تواند با ارائه همین اثبات جداگانه، مالکیت خود را ثابت کند؛ اثباتی که طبق این طرح حتی تا ۱۰۰ سال آینده نیز قابل بازبینی خواهد بود.
کارشناسان این حوزه هشدار می‌دهند که هرگونه پیشرفت عملی و ملموس در توان کوانتومی برای شکستن رمزنگاری منحنی بیضوی، حتی به‌صورت جزئی، می‌تواند ارزیابی ریسک در کل بازار رمزارزها را به‌طور محسوسی تغییر دهد.
نظرات کاربران