شرکت OpenAI در گزارشی اعلام کرد به راهکاری برای حل مسئله‌ی تاریخی مربوط به معادلات ناویه–استوکس دست یافته است؛ معمایی 90 ساله در حوزه‌ی ریاضیات که به بررسی رفتار و جریان مایعات و گازها اختصاص دارد. این دستاورد بزرگ که بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌هایی مانند The New York Times و Wired داشته است، با استفاده از یک مدل هوش مصنوعی داخلی که حتی از GPT-6 Astra نیز قدرتمندتر توصیف می‌شود و با همراهی هم‌زمان 10000 ایجنت به دست آمد. مسئله‌ی مذکور یکی از هفت مسئله‌ی معروف جایزه هزاره (Millennium Prize Problems) به حساب می‌آید که برای حل هر کدام، پاداشی معادل 1 میلیون دلار تعیین شده است.
بر اساس گزارش وبلاگی OpenAI، فرآیند آموزش این مدل هوش مصنوعی در تاریخ 28 اوت کلید خورد و توانست در ارزیابی‌های مختلف، به‌ویژه در بخش ریاضیات، به عملکردی بی‌سابقه دست پیدا کند. اگرچه اعلام این پیشرفت موجی از شگفتی را در محافل علمی ایجاد کرد، اما دستیابی به چنین دستاوردی خیلی زود با مناقشه‌های جدی و حاشیه‌های دانشگاهی روبه‌رو شد.
تنها یک روز پیش از بیانیه‌ی رسمی این شرکت، تریستان باک‌مستر (Tristan Buckmaster)، استاد ریاضیات در دانشگاه نیویورک، نتایج پژوهش‌های خود را پیرامون مسئله‌ای مرتبط و با همکاری لونت آلپوگه (Levent Alpöge)، محقق شرکت Anthropic، منتشر کرده بود. باک‌مستر پس از دریافت اخباری مبنی بر اطلاع OpenAI از پیشرفت پروژه‌شان، با این شرکت ارتباط برقرار کرد؛ اما دریافت که اثبات ارائه‌شده برای معادلات ناویه–استوکس از همان مسیری عبور کرده که او و آلپوگه مشغول کار روی آن بوده‌اند.
تحقیقات این دو پژوهشگر با اتکا به ابزار Codex متعلق به OpenAI و همچنین چت‌بات Claude از شرکت Anthropic پیش می‌رفت. باک‌مستر با ابراز نگرانی درباره‌ی نحوه دستیابی به این راه‌حل، این فرضیه را مطرح کرد که آیا OpenAI به نشست‌های کاری آن‌ها در پلتفرم Codex دسترسی داشته است یا خیر. او در بیانیه‌ی خود تأکید کرد که تمام پیش‌نویس‌های این تحقیق در طول پروژه درون Codex بارگذاری شده بود و این احتمال مطرح است که مدل جدید با بهره‌گیری از اطلاعات آن‌ها به حل نهایی معادلات ناویه–استوکس نزدیک شده باشد.
نظرات کاربران