سبد «ومعادن» زیر ذره‌بین؛ کدام دارایی‌ها ارزش‌سازند؟

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی شرکت ومعادن، ارزش بازار پرتفوی سهام بورسی ومعادن در پایان مردادماه به حدود ۲۴۷.۷ هزار میلیارد تومان رسیده، در حالی که بهای تمام‌شده این سبد حدود ۳۲.۳ هزار میلیارد تومان بوده است. این اختلاف قابل‌توجه میان ارزش روز و بهای تمام‌شده، نشان‌دهنده وجود ذخیره ارزش بالایی در پرتفوی بورسی شرکت است. در میان مهم‌ترین دارایی‌های بورسی، گل‌گهر، چادرملو، صبانور، تجلی، فولاد خراسان و ملی مس قرار دارند. «ومعادن» مالکیت‌های قابل‌توجهی در این شرکت‌ها دارد؛ به‌طوری‌که درصد مالکیت شرکت در صبانور حدود ۸۲.۷ درصد، تجلی ۵۳.۵ درصد، گل‌گهر ۲۰.۴ درصد، چادرملو ۱۷.۲ درصد و در فولاد خراسان ۳۳.۴ درصد است.

ارزش پنهان در شرکت‌های غیربورسی

بخش مهم دیگر ارزش ومعادن در شرکت‌های غیربورسی و پروژه‌هایی قرار دارد که هنوز تمام ظرفیت ارزش‌آفرینی آنها در قیمت بازار منعکس نشده است. در این بخش، سرمایه‌گذاری‌هایی مانند پویا انرژی، فولاد کردستان، فولاد اقلید پارس، مجتمع آهن و فولاد آرتاویل، توسعه آهن و فولاد گل‌گهر و توسعه معادن و صنایع مس جانجا دیده می‌شود. این بخش از پرتفوی، به‌خصوص در صورت پیشرفت پروژه‌ها و ورود آنها به مرحله بهره‌برداری یا عرضه در بازار سرمایه، می‌تواند به یکی از محرک‌های اصلی رشد NAV شرکت تبدیل شود.

عملکرد درآمدی؛ وابستگی به واگذاری دارایی‌ها

«ومعادن» در پنج‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵ حدود ۵.۵۲ هزار میلیارد ریال، معادل ۵۵۲ میلیارد تومان سود از محل فروش سرمایه‌گذاری‌ها شناسایی کرده است. در مردادماه نیز حدود ۹۱.۵ میلیارد ریال سود فروش سرمایه‌گذاری ثبت شده است. در مقابل تا پایان مردادماه درآمدی از محل سود سهام شناسایی نشده است؛ بنابراین عملکرد کوتاه‌مدت شرکت بیش از آنکه متکی بر جریان سود تقسیمی باشد، تحت تأثیر واگذاری سرمایه‌گذاری‌ها و ارزش دارایی‌های پرتفوی قرار دارد.

در مجموع، «ومعادن» را باید یک سهم NAVمحور دانست و نه صرفا یک شرکت با معیارP/E . بخش عمده جذابیت بنیادی سهم از مالکیت شرکت‌های بزرگ معدنی و فولادی، وجود پروژه‌های متعدد غیربورسی و امکان آزاد شدن ارزش این دارایی‌ها ناشی می‌شود. بنابراین افزایش قیمت سهام زیرمجموعه‌ها، رشد قیمت محصولات معدنی و فلزی و پیشرفت پروژه‌های توسعه‌ای می‌تواند NAV «ومعادن» را افزایش دهد. در مقابل، افت قیمت کامودیتی‌ها، کاهش ارزش بازار شرکت‌های زیرمجموعه و عدم تحقق ارزش مورد انتظار پروژه‌های غیربورسی، مهم‌ترین ریسک‌های پیش روی شرکت هستند.