به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بانک مرکزی روز چهارشنبه ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱۸ شهریور ۱۴۰۵) ۱۰۰ هزار قطعه سکه تمام بهار آزادی را در بورس کالا برای فروش گذاشت. تنها حدود ۴۱ هزار قطعه، نزدیک به ۴۰ درصد کل عرضه، خریدار پیدا کرد. ارزش این معاملات به حدود ۹.۷ هزار میلیارد تومان رسید؛ رقمی هم‌تراز با هزینه خرید ده‌ها هزار خودروی اقتصادی در بازار داخلی.
این حجم فروش، نزدیک به ۱۰ همت نقدینگی را از دست معامله‌گران خارج و به بانک مرکزی منتقل کرد. جمع‌آوری نقدینگی به این شکل، یکی از ابزارهای کاهش فشار خرید در بازارهای موازی از جمله ارز و طلا است. با این حال، فروش‌نرفتن ۶۰ درصد از سکه‌های عرضه‌شده نشان می‌دهد بخشی از تقاضای بازار در قیمت‌های تعیین‌شده، حاضر به خرید نبوده است.
چرا بانک مرکزی سکه عرضه می‌کند؟
عرضه منظم سکه در بورس کالا، یکی از ابزارهای بانک مرکزی برای مدیریت هم‌زمان بازار طلا و ارز است. وقتی حجم نقدینگی در دست مردم افزایش می‌یابد، بخشی از آن معمولاً به سمت خرید دلار یا سکه حرکت می‌کند. فروش سکه با قیمتی مشخص، این مسیر را برای بخشی از نقدینگی می‌بندد و هم‌زمان یک قیمت مرجع برای بازار طلا و ارز می‌سازد.
سیگنال قیمتی برای دلار
قیمت هر قطعه سکه از دو جزء تشکیل می‌شود: ارزش جهانی طلا و نرخ دلار در بازار داخلی. با فرض ثابت‌بودن قیمت جهانی طلا، رقم فروش سکه در این حراج با نرخ دلاری نزدیک به ۲۵۰ هزار تومان هم‌خوانی دارد. برخی فعالان بازار همین هم‌خوانی را نشانه‌ای از پذیرش ضمنی این سطح قیمتی از سوی بانک مرکزی می‌دانند، هرچند این بانک به‌طور رسمی چنین کفی را اعلام نکرده است.
فروش‌نرفتن بخش بزرگی از عرضه، دو خوانش مختلف در بازار دارد. برخی آن را نشانه محدودبودن تقاضای واقعی در قیمت‌های فعلی می‌دانند. برخی دیگر آن را نشانه ایستادگی بانک مرکزی روی یک سطح قیمتی مشخص تفسیر می‌کنند و معتقدند باقی‌ماندن سکه‌ها در انبار، به معنای امتناع از عرضه ارزان‌تر است. داده رسمی درباره علت دقیق این افت تقاضا هنوز منتشر نشده است.
نتیجه این حراج برای کسی که تصمیم به نگه‌داری یا فروش پس‌انداز خود به شکل سکه یا ارز دارد، اهمیت دارد. حجم و نتیجه هر حراج، یکی از داده‌هایی است که در کنار سایر شاخص‌ها، تصویر بزرگ‌تری از جهت بازار ارز و طلا در هفته‌های پیش‌رو می‌سازد.
بانک مرکزی طی سال‌های اخیر به‌طور مستمر از حراج سکه در بورس کالا برای تنظیم بازار استفاده کرده است. حجم و دفعات این عرضه‌ها بسته به شرایط نقدینگی و نرخ ارز تغییر می‌کند. بانک مرکزی معمولاً پیش از تصمیم‌های بزرگ‌تر پولی، این ابزار را به‌عنوان یک مکمل به کار می‌گیرد.
نظرات کاربران