مشخصات فنی شناور آمریکایی منهدم‌ شده در تنگه هرمز

شناور آمریکایی منهدم‌شده در تنگه هرمز، یک سامانه بدون‌سرنشین برای شناسایی و پایش دریایی بود که در این گزارش مشخصات فنی، قابلیت‌ها و کاربردهای آن را بررسی کرده‌ایم.

به گزارش خبرگزاری ایمنا ، ایران یک شناور سطحی بدون‌سرنشین (USV) آمریکایی از نوع Saildrone Explorer را در تنگه هرمز منهدم کرد. سیلدرون اکسپلورر یک شناور سطحی بدون‌سرنشین حدودا هفت‌متری با مداومت عملیاتی بسیار بالا است که برای مأموریت‌های شناسایی، مراقبت، پایش و آگاهی محیطی دریایی طراحی شده و به دوربین، سامانه‌های ارتباطی ماهواره‌ای، AIS و مجموعه‌ای از حسگرهای هواشناسی و اقیانوسی مجهز می‌شود.

این شناور با استفاده از بال بادبانی خود حرکت می‌کند و برای عملیات طولانی‌مدت در دریا ساخته شده است؛ شرکت Saildrone برای نسل فعلی Explorer امکان فعالیت پیوسته تا یک سال را اعلام کرده است.

این شناورها پیش‌تر در منطقه توسط ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا و Task Force 59 به کار گرفته شده‌اند؛ نیرویی که برای تسریع استفاده از سامانه‌های بدون‌سرنشین و هوش مصنوعی در عملیات ناوگان پنجم تشکیل شد.

نیروی دریایی آمریکا در سال ۲۰۲۲ اعلام کرد که Saildrone Explorer را در آب‌های خلیج فارس و در نزدیکی بحرین به‌صورت عملیاتی آزمایش کرده است. این شناور در چنین مأموریت‌هایی می‌تواند بدون حضور خدمه، به‌صورت شبانه‌روزی داده‌های محیط دریایی را جمع‌آوری و از طریق ارتباطات ماهواره‌ای منتقل کند.

مشخصات Saildrone Explorer

بر اساس اطلاعات رسمی، Saildrone Explorer برای عملیات طولانی‌مدت و جمع‌آوری مستمر داده‌های دریایی طراحی شده است و می‌تواند بدون شناور پشتیبان تا ۳۶۵ روز در دریا باقی بماند؛ این پلتفرم همچنین برای مأموریت‌های اقیانوس‌شناسی، پایش آب‌وهوا و آگاهی محیطی دریایی مورد استفاده قرار گرفته است.

اهمیت این شناور در تسلیحات آن نیست؛ Explorer اساسا یک سامانه جمع‌آوری اطلاعات و پایش دریایی است. مزیت آن، ماندگاری طولانی در دریا، نبود نیاز به خدمه، قابلیت دریافت داده از حسگرهای مختلف و ارسال اطلاعات برای مراکز عملیاتی است.

از این منظر هدف قرار گرفتن یک Explorer در تنگه هرمز نشان‌دهنده توانایی ایران در مقابله با شبکه شناسایی و پایش بدون‌سرنشین آمریکا در یکی از حساس‌ترین آبراه‌های جهان است.

Saildrone Explorer برای آمریکا صرفا یک قایق کوچک بادبانی نیست؛ این شناور بخشی از رویکرد جدید نیروی دریایی این کشور برای استفاده گسترده از سامانه‌های بدون‌سرنشین، هوش مصنوعی و شبکه‌های نظارتی در دریا محسوب می‌شود.

تجربه عملیاتی آمریکا با این سامانه در خلیج فارس نیز نشان می‌دهد که چنین شناورهایی برای افزایش آگاهی دریایی و کاهش نیاز به حضور مستقیم نیروهای انسانی به کار گرفته می‌شوند.

در چنین شرایطی، مقابله موفق ایران با یک سامانه از این خانواده در تنگه هرمز، اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند، زیرا نشان می‌دهد برتری فناورانه و اتکا به شبکه‌ای از سامانه‌های بدون‌سرنشین، به‌تنهایی نمی‌تواند برای آمریکا مصونیت عملیاتی در آب‌های پیرامونی ایران ایجاد کند.

تنگه هرمز محیطی است که ایران از نظر جغرافیایی، اطلاعاتی و عملیاتی شناخت عمیقی از آن دارد و توان دریایی، سامانه‌های شناسایی و ظرفیت‌های بومی ایران می‌توانند در چنین محیطی به ابزار مؤثری برای مقابله با تجهیزات پیشرفته آمریکا تبدیل شوند.

به گفته کارشناسان و تحلیلگران نظامی پیام این رخداد فراتر از از دست رفتن یک شناور هفت‌متری است، چرا که ایران نشان داده است که حتی سامانه‌های پیشرفته و بدون‌سرنشین آمریکا نیز در محدوده عملیاتی نیروی دریایی و نیروهای مسلح ایران از امنیت تضمین‌شده برخوردار نیستند.