بیشتر مدل‌های کلاسیک بوگاتی، حتی با استانداردهای سخت‌گیرانه مجموعه‌داران خودرو، مدل‌هایی خاص به شمار می‌روند؛ اما این خودروی بخصوص در لیگی کاملا متفاوت قرار دارد. خودرویی که در حال حاضر در ایالات متحده برای فروش گذاشته شده، به عنوان آخرین بوگاتی واقعی ساخته شده در کارخانه تاریخی این شرکت در «مولشایم» (Molsheim) شناخته می‌شود؛ شاهکاری با داستانی شگفت‌انگیز که نزدیک بود هیچوقت خلق نشود.
این خودرو یک بوگاتی تایپ ۱۰۱ سی-ایکس مدل ۱۹۶۵ بر پایه شاسی شماره ۱۰۱۵۰۶ است؛ یعنی یکی از تنها ۷ شاسی تایپ ۱۰۱ که در کل تاریخ تولید شد. جذابیت ماجرا زمانی بیشتر می‌شود که بدانید این خودرو با موتور سفارشی سوپرشارژر خطی ۸ سیلندر از کارخانه خارج شده است؛ سیستمی که قدرت موتور را از ۱۳۳ اسب بخار به ۱۹۷ اسب بخار رساند و آن را به یکی از خواستنی‌ترین نمونه‌های این برند تبدیل کرد، حتی قبل از اینکه به بدنه خارق‌العاده آن نگاهی بیندازید.
تلاش ناموفق برای بازسازی پس از جنگ
خودِ مدل تایپ ۱۰۱ در واقع تلاش سخت و چالش‌برانگیز بوگاتی برای احیای خود پس از جنگ جهانی دوم بود. این خودرو که تا حد زیادی بر پایه مدل قدیمی‌تر تایپ ۵۷ توسعه یافته بود، مهندسی آشنای گذشته را با طراحی مدرن‌تر ترکیب کرد؛ اما خریداران چندان مجذوب آن نشدند. فروش این مدل هرگز اوج نگرفت و آخرین شاسی تولیدشده تا سال ۱۹۶۱ بدون هیچ بدنه‌ای در کارخانه مولشایم خاک می‌خورد.
در همان سال، یک مجموعه‌دار آمریکایی به نام «ای. آلن هندرسون» این شاسی برهنه را خرید. چند سال بعد، دوست او «ال. اسکات بیلی» که یک ناشر بود، متوجه شد این شاسی می‌تواند بوم نقاشی بی‌نظیری برای طراح مشهور، «ویرجیل اکسنر» (Virgil Exner) باشد. اکسنر که به تازگی دوران پرنفوذ خود را در کرایسلر پشت سر گذاشته بود و در رویای احیای مدرن برندهای افسانه‌ای مثل دوزنبرگ به سر می‌برد، این فرصت را بزرگتر از آن دید که بتواند نادیده‌اش بگیرد.
جادوی استودیو گیا در ایتالیا
شاسی خودرو کوتاه‌تر شد، موقعیت صندلی‌ها بازطراحی گردید و طرح نهایی به کارگاه مشهور «کاروزریا گیا» (Carrozzeria Ghia) در ایتالیا فرستاده شد تا این بوگاتی فراموش‌شده را به یک رودستر دراماتیک و چشم‌نواز تبدیل کند.
نسخه نهایی بوگاتی تایپ ۱۰۱C-X در نمایشگاه خودروی تورین در سال ۱۹۶۵ رونمایی شد؛ یعنی دقیقا همان نمایشگاهی که لامبورگینی برای اولین بار شاسی مدل افسانه‌ای میورا را به نمایش گذاشت. این بوگاتی دست‌ساز ویژگی‌های ظاهری منحصربه‌فردی داشت:
جلوپنجره نعل‌اسبی معروف بوگاتی که با اصالت و غرور در جلو خودنمایی می‌کرد.
چراغ‌های جلوی مستطیلی که بر اساس مد روز دهه ۱۹۶۰ طراحی شده بودند.
شیشه جلوی دو تکه با استایل رترو و کلاسیک.
بخش عقبی کشیده که یادآور طراحی شورولت کوروت بود.
میراث با ارزش و دست‌نخورده
اگرچه اکسنر امیدوار بود این خودرو بتواند جرقه‌ای برای تولید دوباره محصولات بوگاتی باشد، اما این اتفاق هرگز رخ نداد. در عوض، این خودرو بین چند مجموعه‌دار سرشناس دست به دست شد تا اینکه به کلکسیون معروف ژنرال «ویلیام لیون» پیوست و بیش از ۴ دهه در آنجا باقی ماند. این خودرو در طول مسیر خود در رویداد معروف پبل بیچ درخشید و حتی در فرانسه، در کنار دیگر نسخه‌های بازمانده از تایپ ۱۰۱ قرار گرفت.
این خودروی تک‌نسخه که تا حد زیادی بازسازی‌نشده باقی مانده، کاملا اورجینال و دست‌نخورده است و اکنون توسط نمایشگاه خودروهای کلاسیک. Hyman Ltd در میزوری برای فروش گذاشته شده است؛ خودرویی که عملا فصل پایانی جلد اول کتاب تاریخ بوگاتی را نمایندگی می‌کند. به همین دلیل، احتمالا برای تصاحب آن به چند میلیون دلار نیاز خواهید داشت؛ هرچند این مبلغ هنوز کمتر از نصف قیمتی است که باید برای خرید یک بوگاتی توربیون جدید بپردازید!
نظرات کاربران