به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بازار جهانی فولاد در هفته گذشته با دو نیروی متضاد روبه‌رو شد. از یک سو، افزایش قیمت نفت و هزینه حمل‌ونقل، بهای مواد اولیه از جمله سنگ‌آهن، قراضه و بیلت را بالا برد. از سوی دیگر، ضعف تقاضای مصرف‌کنندگان نهایی همچنان بر بازار سنگینی می‌کند. این هم‌زمانی برای هر کسی که قصد خرید ملک، خودرو یا کالای فلزی دارد اهمیت دارد، چون قیمت فولاد در نهایت به قیمت تمام‌شده این کالاها راه پیدا می‌کند.
چرا قیمت مواد اولیه بالا رفت؟
سنگ‌آهن، قراضه فلزی و بیلت که به شمش نیمه‌ساخته فولاد گفته می‌شود، در بخش‌هایی از بازارهای جهانی گران‌تر شدند. رشد هزینه نفت و کرایه کشتی، هزینه تولید و حمل این مواد را افزایش داد. میلگرد ترکیه که یکی از شاخص‌های مرجع قیمت فولاد در منطقه است نیز روند صعودی گرفت. برای مصرف‌کننده نهایی، این یعنی هزینه ساخت‌وساز و تولید قطعات فلزی به‌تدریج گران‌تر می‌شود.
اما تقاضا همچنان ضعیف است
با وجود گرانی نهاده‌ها، خرید واقعی فولاد در بازارهای جهانی رونق نگرفته است. ضعف تقاضا معمولاً از کندی ساخت‌وساز، رکود نسبی صنایع خودروسازی و کاهش سفارش‌های صنعتی نشئت می‌گیرد. وقتی خریداران کم باشند، فروشندگان فولاد نمی‌توانند افزایش هزینه تولید را به‌طور کامل به قیمت نهایی منتقل کنند. نتیجه، فشار بر حاشیه سود تولیدکنندگان فولاد است.
اثر روی بازار داخلی
تحولات جهانی فولاد معمولاً با فاصله کوتاهی بر قیمت میلگرد، تیرآهن و ورق در بازار داخلی ایران هم اثر می‌گذارد. اگر روند گرانی سنگ‌آهن و قراضه ادامه پیدا کند، تولیدکنندگان داخلی نیز با فشار هزینه مواجه می‌شوند. در مقابل، ضعف تقاضای جهانی می‌تواند مانع رشد شتاب‌زده قیمت‌ها در داخل شود. ترکیب این دو عامل، مسیر قیمت فولاد را در هفته‌های آینده نامشخص نگه می‌دارد.
بازار جهانی فولاد در سال‌های اخیر بارها میان چرخه‌های گرانی نهاده و رکود تقاضا نوسان کرده است. نوسان قیمت نفت و هزینه حمل دریایی، دو متغیری هستند که مستقیماً روی هزینه تمام‌شده فولاد اثر می‌گذارند. تحلیلگران این حوزه برای پیش‌بینی روند قیمت، هم‌زمان به شاخص‌های عرضه مواد اولیه و آمار سفارش‌های صنعتی نگاه می‌کنند.
نظرات کاربران