شهروندان و متخصصان در افغانستان از کیفیت پایین دواها و ناتوانی آنها در تداوی شکایت دارند. قیمت بالای دوا و وجود داروهای تاریخ‌گذشته نگرانی‌های جدی در میان مردم ایجاد کرده است.
بیماران از کیفیت ناچیز دواها در افغانستان نگران‌اند
گروهی از بیماران و داکتران در افغانستان نسبت به وجود دواهای بی‌کیفیت و تاریخ‌گذشته ابراز نگرانی کرده و خواستار نظارت دقیق‌تری بر واردات و نگهداری این داروها در بازار شده‌اند. با وجود وابستگی هزاران بیمار به دواهای موجود، نگرانی‌ها در خصوص کیفیت بخش عمده‌ای از این دواها همچنان ادامه دارد.
مردم می‌گویند که با افزایش قیمت دوا، بعضی از داروها اثرگذاری لازم را ندارند و در بین آنها، داروهای بی‌کیفیت یا تاریخ‌گذشته نیز وجود دارد. این وضعیت به عقیده آنان، سلامت بیماران را به خطر انداخته و برخی خانواده‌ها را مجبور به سفر به کشورهای همسایه برای تداوی کرده است. نفیسه، بیمار سرطانی در کابل، می‌گوید: “در افغانستان دوای باکیفیت وجود ندارد و کیفیت دوای پاکستان به مراتب بهتر است.”
چالش‌های تداویی: قیمت بالای دوا و کیفیت پایین آن
تعدادی از داکتران نیز اعلام کردند که کمبود دواهای باکیفیت، روند تداوی بیماران را با مشکلات زیادی روبه‌رو کرده است. یکی از داکتران گفت: “برای تداوی برخی بیماری‌ها، اگر دوای مناسب موجود نباشد، بیماران ناچارند به کشور دیگر مراجعه کنند. سرمایه‌گذاری بر تأمین دواهای باکیفیت ضروری است.” همچنین، یکی از کارمندان شرکت‌های واردکننده دوا اشاره کرد که شرایط نامناسب نگهداری بر کیفیت داروها تأثیر منفی گذاشته است.
او اشاره کرد: “مواردی وجود دارد که داروها به دلیل گرما یا سرما در گدام‌ها کیفیت خود را از دست می‌دهند.” رادیو آزادی برای کسب نظر اتحادیه دواخانه‌های افغانستان تماس گرفت، اما پاسخی دریافت نکرد. شرافت زمان، سخنگوی وزارت صحت عامه، به این مسائل پاسخ نداد.
وزارت صحت عامه: بازرسی دواخانه‌ها ادامه دارد
کارشناسان حوزه صحت بر این باورند که کیفیت دوا تنها به تولید آن بستگی ندارد، بلکه نظارت بر زنجیره تأمین و جلوگیری از ورود دارو از مسیرهای غیررسمی نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. آنان تصریح می‌کنند که تقویت نظارت بر بازار دوا می‌تواند ضمن کاهش خطرات صحی، اعتماد بیماران به سیستم تداویی را نیز افزایش دهد.
نظرات کاربران