قیمت روغن موتور در مدت اخیر حدود ۴۰ درصد افزایش یافته است. این رشد قیمت، همراه با گران‌شدن سایر اقلام مصرفی، هزینه سرویس‌های دوره‌ای خودرو را به شکل محسوسی بالا برده است.
بر اساس آنچه اعلام شده، هزینه یک تعویض روغن ساده برای خودروهای معمولی حدود ۶ تا ۸ میلیون تومان است. برای برخی خودروهای مونتاژی و لوکس این رقم به حدود ۲۵ میلیون تومان می‌رسد. این هزینه‌ها فقط مربوط به یک سرویس معمولی است و اگر خودرو به قطعات مصرفی دیگر، فیلترها یا تعمیرات فنی نیاز داشته باشد، رقم نهایی می‌تواند به شکل قابل‌توجهی بیشتر شود.
بازار قطعات یدکی خودرو در ماه‌های اخیر با نوسانات شدید، افزایش قیمت، محدودیت عرضه و بلاتکلیفی در تأمین کالا روبه‌رو شده است. بخشی از شرکت‌ها هم عرضه روغن موتور را محدود کرده‌اند تا وضعیت قیمت‌گذاری و سیاست‌های مربوط به بازار مشخص شود. محدود شدن عرضه در کنار افزایش هزینه‌های تأمین، فشار بیشتری را به مصرف‌کننده نهایی وارد می‌کند.
نوسان بازار قطعات فقط به نرخ ارز مربوط نیست
نوسانات بازار قطعات یدکی تنها ناشی از تغییرات نرخ ارز نیست. محدودیت عرضه، مشکلات تأمین، بروکراسی اداری و سیاست‌های قیمت‌گذاری از عوامل مؤثر در این وضعیت عنوان شده‌اند. محدودیت در واردات قطعات و مواد اولیه، ثبت سفارش و مشکلات نقل‌وانتقال کالا نیز از عوامل مهم به شمار می‌رود و فرآیندهای اداری طولانی و مقررات داخلی شرایط را پیچیده‌تر کرده است.
یکی از مشکلات جدی بازار فعلی، فاصله میان رشد واردات و مونتاژ خودرو با توسعه شبکه تأمین قطعات و خدمات پس از فروش است. طی سال‌های اخیر تعداد قابل‌توجهی خودرو وارداتی و مونتاژی وارد بازار شده، اما زنجیره تأمین قطعات متناسب با افزایش تعداد آنها توسعه پیدا نکرده است. مالکان برخی خودروهای جدید برای تهیه حتی قطعات مصرفی و فنی با دو مشکل روبه‌رو هستند: یا قطعه مورد نیاز در بازار پیدا نمی‌شود یا قیمت آن بسیار بالاست. درباره اصالت برخی قطعات نیز ابهام وجود دارد.
مشکل تأمین قطعات در خودروهای مونتاژی CKD بیشتر خود را نشان می‌دهد؛ وابستگی این خودروها به تأمین قطعات از شرکای خارجی، آنها را در برابر اختلالات واردات و لجستیک آسیب‌پذیرتر می‌کند.
نگه‌داشتن موجودی، احتکار یا حفظ ارزش سرمایه؟
در بخشی از بازار قطعات یدکی، فروشندگان و توزیع‌کنندگان از عرضه فوری کالا خودداری می‌کنند. علت این رفتار را می‌توان در تورم انتظاری و نبود اطمینان از امکان جایگزینی کالا جست‌وجو کرد؛ فروشنده‌ای که یک قطعه را امروز می‌فروشد، ممکن است چند روز یا چند هفته بعد نتواند همان کالا را با قیمت مشابه خریداری کند. برخی فعالان بازار ترجیح می‌دهند موجودی خود را حفظ کنند. این رفتار از سوی نهادهای نظارتی ممکن است به عنوان احتکار تلقی شود، در حالی که فعالان بازار معتقدند بخشی از این وضعیت ناشی از تلاش برای حفظ ارزش سرمایه و جلوگیری از زیان ناشی از افزایش قیمت‌هاست.
سخت‌گیری در زمینه موجودی انبارها می‌تواند باعث شود برخی توزیع‌کنندگان به جای نگهداری موجودی کافی برای پاسخ به نیاز بازار، از ذخیره‌سازی کالا خودداری کنند. کاهش موجودی انبارها و کند شدن گردش کالا هم می‌تواند به کاهش عرضه و افزایش بیشتر قیمت برای مصرف‌کننده منجر شود.
سه راهکار پیشنهادی برای بازار قطعات
نخست، تسهیل واردات قطعات ضروری؛ فرآیند تأمین قطعات مورد نیاز خودروهای وارداتی و مونتاژی باید سریع‌تر و بدون بروکراسی‌های غیرضروری انجام شود. دوم، تفکیک احتکار از موجودی تجاری؛ صرف وجود کالا در انبار نباید به معنای احتکار تلقی شود و لازم است میان ذخیره عادی و تجاری با احتکار واقعی تفاوت قائل شد. سوم، کاهش فرآیندهای زائد اداری؛ بازنگری در سامانه‌ها و فرآیندهای ثبت سفارش، واردات و توزیع می‌تواند سرعت ورود قطعات به بازار را افزایش دهد.
افزایش قیمت روغن موتور و قطعات یدکی نشان می‌دهد هزینه مالکیت خودرو دیگر محدود به قیمت خرید و سوخت نیست و هزینه نگهداری و تعمیرات نیز سهم قابل‌توجهی از بودجه خانوار را به خود اختصاص داده است. وقتی یک سرویس ساده خودروهای معمولی چند میلیون تومان هزینه دارد و برای برخی خودروهای مونتاژی و لوکس این رقم به ده‌ها میلیون تومان می‌رسد، هرگونه اختلال بیشتر در زنجیره تأمین می‌تواند فشار بیشتری به مالکان خودرو وارد کند. حل این مشکل بیش از آنکه با برخوردهای مقطعی و قیمت‌گذاری دستوری امکان‌پذیر باشد، به ثبات در سیاست‌گذاری، تسهیل تأمین قطعات و ایجاد اطمینان برای فعالان زنجیره توزیع نیاز دارد.
۱. تسهیل واردات قطعات ضروری: ۲. تفکیک احتکار از موجودی تجاری: ۳. کاهش فرآیندهای زائد اداری:
برچسب : وان کار , خودرو , روغن موتور , قطعات یدکی , قیمت روغن , بازار قطعات , خودروهای مونتاژی
copyright ©2026 All right reserved.
نظرات کاربران