به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از پایگاه خبری اویلپرایس، ثروتمندان و خانوادههای سرمایهگذار در سراسر جهان بهطور فزایندهای داراییهای نفت و گاز را هدف سرمایهگذاری خود قرار دادهاند. این روند در شرایطی شکل گرفته که قیمت جهانی انرژی به دلیل تشدید تنشهای نظامی در خاورمیانه و رشد تقاضای برق ناشی از توسعه هوش مصنوعی افزایش یافته است.
بر اساس گزارش موسسه اطلاعات ثروت آلتراتا، مجموع دارایی میلیاردرهای جهان در سال ۲۰۲۵ با رشد ۱۲٫۸ درصدی نسبت به سال قبل به رقم بیسابقه ۱۵٫۱ تریلیون دلار رسید. شمار اعضای باشگاه موسوم به «سهکاما»، یعنی افراد با ثروت بیش از ۱ میلیارد دلار، نیز به رکورد ۳٬۷۹۵ نفر رسید. بخش قابل توجهی از این ثروت جدید از صنعت فناوری آمده و دارایی میلیاردرهای این حوزه در یک دهه گذشته ۳ برابر شده است. اکنون خانوادههای سرمایهگذار ثروتمند مسیر تازهای را دنبال میکنند: بخش انرژی.
چرخش سرمایه به سمت زیرساخت انرژی
به گفته اندرو داک، از مدیران بانک آو امریکا، خانوادههای سرمایهگذار توجه ویژهای به داراییهای زیرساختی مانند خطوط لوله و تاسیسات صادراتی نشان میدهند و با دیدی بلندمدت به رشد تقاضای انرژی مینگرند. او در گفتوگو با شبکه سیانبیسی گفته این حرکت یک معامله چرخهای یا کالایی ساده نیست، بلکه یک تغییر ساختاری در بازار انرژی به شمار میرود. به بیان دیگر، این سرمایهگذاران به دنبال سود کوتاهمدت از نوسان قیمت نیستند و داراییهای انرژی را بخش دائمی سبد خود میدانند.
این ورود سرمایه همزمان با داغشدن بازار ادغام و تملیک شرکتهای نفت و گاز رخ داده است. بر اساس گزارش وود مکنزی، هزینه معاملات ادغام و تملیک این صنعت در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ به بالاترین سطح ۲ سال اخیر رسید؛ ادغام ۲۵ میلیارد دلاری شرکت دوون با کوترا انرژی و خرید ۱۶ میلیارد دلاری شل از شرکت ایآرسی ریسورسز از بزرگترین این معاملات بودند. با این حال، به گفته کدی کارپر، شریک موسسه حقوقی بیکر باتس، هنوز فرصتهایی برای سرمایهگذاران کوچکتر باقی مانده است؛ برای نمونه داراییهای غیرعملیاتی حدود ۳۰ میلیون دلاری که به دلیل نبود خریدار جدی، ارزانتر از ارزش واقعی خود معامله میشوند.
صندوقهای پوشش ریسک هم وارد میدان شدهاند
صندوقهای پوشش ریسک و شرکتهای بزرگ معاملهگر کالا نیز به همین مسیر پیوستهاند و بهجای معامله صرف در بورس، مالکیت مستقیم داراییهای تولید نفت شیل آمریکا را هدف گرفتهاند؛ داراییهایی که برخلاف نفت خاورمیانه از گلوگاههای حساس ژئوپلیتیک عبور نمیکنند. شرکت سوئیسی گانوور در حال مذاکره برای خرید داراییهای گاز طبیعی در حوضه هینزویل به ارزش ۱٫۲ تا ۱٫۵ میلیارد دلار است. صندوق سیتادل به مدیریت کن گریفین نیز پیشتر با پرداخت حدود ۱٫۲ میلیارد دلار شرکت پالوما نچرال گس را خریداری کرده و اکنون در حال مذاکره برای تملک داراییهای دیگری در تگزاس است.
شرکت ویتول، بزرگترین معاملهگر مستقل انرژی جهان، سالهاست راهبرد مشخصی را دنبال میکند: خرید داراییهای نفتی آمریکا در دوران افت قیمت و فروش آنها در دوران اوج قیمت. این شرکت در ماه جولای، دارایی حوضه دلاور را که در سال ۲۰۲۳ و در دوران قیمتهای پایینتر نفت خریداری کرده بود، با ارزش تقریبی ۲٫۳ میلیارد دلار واگذار کرد. پیش از آن نیز دارایی دیگری را که در بحبوحه سقوط قیمت نفت در دوران همهگیری کرونا خریداری کرده بود، با ارزش ۲٫۱ میلیارد دلار فروخت.
دادههای کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا نشان میدهد مدیران سرمایه در بازار قراردادهای آتی نفت خام نیز بهشدت به سمت موقعیتهای خرید حرکت کردهاند. قراردادهای خرید در هفته گذشته با ۱۳٬۶۶۰ قرارداد افزایش به ۲۱۸٬۹۶۰ قرارداد رسید، در حالی که قراردادهای فروش با کاهش ۳٬۷۹۰ قراردادی به ۱۰۷٬۲۲۹ قرارداد رسید؛ روندی که نشان میدهد بازار به افزایش بیشتر قیمت نفت در پی نگرانی از کاهش عرضه جهانی خوشبین است. در همین حال، قیمت نفت برنت برای سومین هفته متوالی رشد کرد و به ۱۰۵٫۶۱ دلار در هر بشکه رسید؛ قیمت نفت وست تگزاس اینترمدیت نیز با رشد ۱٫۱ درصدی به ۱۰۱٫۲ دلار در هر بشکه معامله شد.















نظرات کاربران