بررسی عملکرد پنج‌ماهه ۲۱ شرکت بیمه نشان می‌دهد فاصله میان «فروش بیشتر» و «عملکرد بهتر» در صنعت بیمه قابل توجه است؛ برخی شرکت‌ها با وجود پرتفوی‌های بزرگ با تمرکز شدید در درمان و ثالث مواجه‌اند و در مقابل، نسبت خسارت بالای برخی بیمه‌گران زنگ هشدار را به صدا درآورده است.
به گزارش خبرنگار روزنو، بررسی آمار پنج‌ماهه شرکت‌های بیمه تصویری متفاوت از رقابت در صنعت بیمه ارائه می‌دهد؛ تصویری که در آن صرفاً حجم حق‌بیمه تولیدی نمی‌تواند معیار مناسبی برای سنجش عملکرد شرکت‌ها باشد.
آنچه در این آمار بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند، نسبت خسارت، ترکیب پرتفوی و میزان تمرکز شرکت‌ها در رشته‌های بیمه‌ای است؛ سه شاخصی که می‌تواند وضعیت واقعی‌تری از عملکرد بیمه‌گران ارائه کند.
معلم در صدر هشدارهای خسارتی
در میان شرکت‌های مورد بررسی، بیمه معلم یکی از بالاترین نسبت‌های خسارت را به ثبت رسانده است.
نسبت خسارت پرداختی به حق‌بیمه صادره این شرکت در پنج‌ماهه نخست سال به حدود ۱۳۶.۸ درصد رسیده است. در رشته درمان، این نسبت به حدود ۴۹۲ درصد افزایش یافته است.
این ارقام به آن معناست که میزان خسارت پرداخت‌شده در این دوره، در مقایسه با حق‌بیمه صادره، فشار قابل توجهی بر عملکرد شرکت ایجاد کرده است.
البته نسبت خسارت پرداختی به حق‌بیمه صادره به تنهایی برای قضاوت درباره سود یا زیان فنی کافی نیست و باید در کنار ذخایر، حق‌بیمه عایدشده و سایر اقلام مالی بررسی شود؛ با این حال، روند موجود یک هشدار جدی برای کیفیت پرتفوی شرکت محسوب می‌شود.
دانا؛ درمان، نقطه حساس پرتفوی
بیمه دانا نیز در محدوده‌ای قرار گرفته که عملکرد خسارتی آن نیازمند توجه است.
این شرکت در پنج‌ماهه نخست سال نسبت خسارت حدود ۹۵.۹ درصدی داشته و این شاخص در ماه پنجم به حدود ۱۲۰.۲ درصد رسیده است.
در رشته درمان، وضعیت پررنگ‌تر است؛ به‌طوری که نسبت خسارت پرداختی به حق‌بیمه صادره درمان به حدود ۱۳۴.۸ درصد رسیده است.
از سوی دیگر، حدود ۴۱.۱ درصد حق‌بیمه تولیدی دانا از رشته درمان حاصل شده است؛ موضوعی که اهمیت کنترل خسارت در این رشته را برای آینده عملکرد شرکت افزایش می‌دهد.
بیمه دی؛ بزرگ‌ترین پرتفوی، تمرکز بالا
در سوی دیگر جدول، بیمه دی با حدود ۱۲۵ همت حق‌بیمه صادره در پنج‌ماهه نخست سال، بزرگ‌ترین حجم پرتفوی را در میان شرکت‌های مورد بررسی به خود اختصاص داده است.
اما بررسی ترکیب این پرتفوی نشان می‌دهد بخش عمده فعالیت شرکت در درمان متمرکز است.
حدود ۹۳.۷ درصد حق‌بیمه دی از رشته درمان حاصل شده و سهم درمان و ثالث در مجموع به حدود ۹۶.۳ درصد رسیده است.
در بخش خسارت نیز حدود ۸۵.۶ درصد خسارت پرداختی شرکت مربوط به درمان بوده است.
این ارقام نشان می‌دهد که در مورد دی، مسئله اصلی تنها اندازه پرتفوی نیست؛ بلکه تمرکز شدید ریسک در چند رشته نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
نسبت خسارت پایین؛ پایان ماجرا نیست
در مقابل، برخی شرکت‌ها نسبت خسارت پایین‌تری را ثبت کرده‌اند.
بیمه سینا با حدود ۳۴.۸ درصد، تجارت‌نو با حدود ۳۸.۵ درصد، ملت با حدود ۴۱.۹ درصد و نوین با حدود ۴۳.۸ درصد در زمره شرکت‌هایی قرار دارند که نسبت خسارت پرداختی پایین‌تری داشته‌اند.
با این حال، پایین بودن این نسبت نیز نباید به‌تنهایی به عنوان نشانه قطعی عملکرد بهتر تفسیر شود.
برای مثال، حدود ۷۰.۶ درصد پرتفوی سینا در رشته درمان قرار دارد و سهم درمان و ثالث در مجموع به حدود ۸۵ درصد می‌رسد.
بنابراین، حتی در شرکت‌هایی که نسبت خسارت فعلی پایین است، میزان تمرکز پرتفوی می‌تواند یک متغیر تعیین‌کننده برای عملکرد ماه‌های آینده باشد.
ثالث؛ ریسک قدیمی، چالش همیشگی
رشته ثالث همچنان یکی از مهم‌ترین بخش‌های پرتفوی بسیاری از شرکت‌های بیمه است.
بر اساس آمار پنج‌ماهه، سهم ثالث اجباری از پرتفوی بیمه آرمان حدود ۵۲.۵ درصد، تعاون ۴۰.۴ درصد، رازی ۳۷.۴ درصد و معلم ۳۳.۲ درصد گزارش شده است.
اهمیت این رشته تنها به حجم فروش آن محدود نمی‌شود. افزایش هزینه‌های خسارت و تأثیر تورم بر تعهدات بیمه‌ای، باعث شده مدیریت ریسک و قیمت‌گذاری مناسب در ثالث به یکی از چالش‌های جدی شرکت‌های بیمه تبدیل شود.
پاسارگاد؛ عملکردی متفاوت در گروه میانه
بیمه پاسارگاد در پنج‌ماهه نخست سال حدود ۱۵.۲ همت حق‌بیمه صادر کرده و حدود ۷.۱ همت خسارت پرداخت کرده است.
بر این اساس، نسبت خسارت پرداختی به حق‌بیمه صادره شرکت حدود ۴۷.۲ درصد بوده است.
اما نکته قابل توجه درباره پاسارگاد، صرفاً رقم نسبت خسارت نیست. ساختار پرتفوی و سهم قابل توجه بیمه‌های زندگی، این شرکت را از بسیاری از بیمه‌گران دارای تمرکز بالای درمان و ثالث متمایز می‌کند.
البرز و پارسیان؛ دو مسیر متفاوت
بیمه البرز با حدود ۳۷ همت حق‌بیمه و ۱۷ همت خسارت پرداختی، نسبت خسارت حدود ۴۵.۴ درصدی را ثبت کرده است. با این حال، حدود ۶۰.۹ درصد حق‌بیمه این شرکت از درمان حاصل شده و سهم درمان و ثالث در مجموع به حدود ۶۸.۲ درصد می‌رسد. در بیمه پارسیان اما نسبت خسارت بالاتر است. این شرکت با حدود ۱۲.۶ همت حق‌بیمه و ۸.۱ همت خسارت پرداختی، نسبت خسارت حدود ۶۴.۶ درصدی داشته است. این فاصله نشان می‌دهد مقایسه شرکت‌ها تنها با شاخص فروش، نمی‌تواند تصویر دقیقی از وضعیت آنها ارائه دهد. بازار بیمه در آینه اعداد آمار پنج‌ماهه ۲۱ شرکت بیمه یک پیام روشن دارد: رشد فروش، به تنهایی نشانه بهبود عملکرد نیست. شرکتی ممکن است بزرگ‌ترین پرتفوی بازار را داشته باشد اما بخش عمده فعالیتش در یک رشته متمرکز باشد. در مقابل، شرکتی با حجم فروش پایین‌تر می‌تواند از پرتفوی متنوع‌تری برخوردار باشد. از سوی دیگر، نسبت خسارت پایین نیز زمانی ارزش تحلیلی پیدا می‌کند که در کنار ترکیب پرتفوی، روند خسارت و ذخایر شرکت بررسی شود. به این ترتیب، سه شاخص «حق‌بیمه تولیدی»، «نسبت خسارت» و «تمرکز پرتفوی» باید همزمان مورد توجه قرار گیرند. اکنون پرسش اصلی برای شرکت‌های بیمه این نیست که چه کسی فروش بیشتری داشته است؛ پرسش مهم‌تر این است که چه کسی توانسته ریسک بیشتری را با قیمت‌گذاری مناسب‌تر مدیریت کند. عملکرد ماه‌های آینده مشخص خواهد کرد که نسبت‌های فعلی تا چه اندازه پایدار هستند و کدام شرکت‌ها می‌توانند از فشار خسارت و تمرکز پرتفوی عبور کنند
نظرات کاربران