پیشنهاد افزایش سرمایه تا ۶۷۲ درصد در فرابورس؛ سهامداران چه می‌برند؟

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، سه شرکت پذیرفته‌شده در فرابورس ایران روز چهارشنبه، ۱۶ سپتامبر (۲۵ شهریور)، برنامه افزایش سرمایه خود را اعلام کردند. یکی از این شرکت‌ها افزایش سرمایه ۶۷۲ درصدی، شرکت دوم ۱۸۰ درصدی و شرکت سوم ۶۳ درصدی را برای تصویب به مجمع عمومی فوق‌العاده پیشنهاد داده‌اند. منابع تأمین مالی این طرح‌ها ترکیبی از مطالبات و آورده نقدی سهامداران، سود انباشته و اندوخته قانونی است.

افزایش سرمایه یعنی بالا رفتن تعداد سهام یک شرکت و به‌تبع آن، بزرگ‌تر شدن سرمایه ثبتی آن نزد سازمان بورس. برای سهامدار خرد، نتیجه ملموس این تصمیم، دریافت سهام اضافه متناسب با میزان سهام فعلی است؛ همان چیزی که در بازار به آن «سهام جایزه» یا در حالت پرداخت نقدی، «حق تقدم» گفته می‌شود.

تفاوت مهم بین منابع افزایش سرمایه

نکته‌ای که کم‌تر به آن توجه می‌شود، تفاوت ماهوی منابع افزایش سرمایه است. وقتی منبع افزایش، «آورده نقدی» باشد، پول واقعی و تازه‌ای وارد شرکت می‌شود که می‌تواند صرف توسعه خط تولید یا طرح‌های جدید شود. اما وقتی منبع، «سود انباشته» یا «اندوخته» است، عملاً پولی که قبلاً متعلق به سهامداران بوده و در حساب‌های شرکت باقی مانده، به شکل سهام جدید و رایگان به آن‌ها بازگردانده می‌شود؛ بدون ورود نقدینگی تازه به شرکت.

این تفاوت برای سهامدار عادی اهمیت دارد چون رشد سرمایه از محل سود انباشته لزوماً به معنای توان مالی بیش‌تر شرکت برای تولید یا سرمایه‌گذاری نیست، بلکه بیش‌تر یک جابه‌جایی حسابداری در ترازنامه محسوب می‌شود. در مقابل، افزایش سرمایه از محل آورده نقدی، منابع مالی جدیدی را وارد چرخه فعالیت شرکت می‌کند.

اثر روی قیمت سهم چیست؟

پس از تصویب افزایش سرمایه در مجمع، نماد معاملاتی شرکت برای مدتی متوقف می‌شود و قیمت سهم بر اساس نسبت افزایش سرمایه تعدیل می‌گردد. این تعدیل به معنای کاهش قیمت اسمی هر سهم است، در حالی که ارزش کل دارایی سهامدار در تئوری تغییری نمی‌کند؛ چون تعداد سهام او هم به همان نسبت افزایش می‌یابد.

شرکتی که افزایش سرمایه ۶۷۲ درصدی را در دستور کار قرار داده، عملاً سرمایه ثبتی خود را به بیش از ۷ برابر مقدار فعلی می‌رساند؛ رقمی که در مقایسه با دو شرکت دیگر، بزرگ‌ترین تغییر در این گزارش به شمار می‌رود. تصویب نهایی هر سه طرح منوط به رأی مجمع عمومی فوق‌العاده و سپس تأیید سازمان بورس و اوراق بهادار است.

برای سهامداران خرد که سهام این شرکت‌ها را در سبد دارایی خود دارند، توجه به منبع تأمین افزایش سرمایه، نسبت دقیق افزایش و زمان‌بندی توقف نماد، پیش از هر تصمیم مالی ضروری است.