پذیرش گندله گهرزمین در بورس کالا؛ بزرگ‌ترین اوراق بهادارسازی فولاد کشور

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، انبار گندله شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین در بورس کالای ایران پذیرش شد. این تصمیم، امکان معامله «گواهی سپرده کالایی» این محصول را با ارزش برآوردی ۵ هزار میلیارد تومان فراهم می‌کند و به گفته مسئولان شرکت، بزرگ‌ترین اوراق بهادارسازی زنجیره فولاد کشور به‌شمار می‌رود.

گندله، ماده اولیه واسط در زنجیره تولید فولاد است. این محصول از فرآوری کنسانتره سنگ‌آهن به دست می‌آید و در کوره‌های احیای مستقیم به آهن اسفنجی و سپس فولاد تبدیل می‌شود. گهرزمین یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان گندله در ایران است و فروش این محصول، بخش مهمی از درآمد شرکت را تشکیل می‌دهد.

گواهی سپرده کالایی، اوراقی است که مالکیت مقداری مشخص از یک کالا در انبارهای مورد تأیید بورس را نشان می‌دهد. خریدار این اوراق، بدون نیاز به جابه‌جایی فیزیکی محصول، مالک آن می‌شود و می‌تواند بعداً آن را در بورس کالا بفروشد. این ابزار، نقدشوندگی موجودی انبار را برای تولیدکننده افزایش می‌دهد و قیمت‌گذاری محصول را شفاف‌تر می‌کند.

چرا این اتفاق برای بازار فولاد مهم است؟

پذیرش گندله گهرزمین در بورس کالا، بخشی از روند اوراق بهادارسازی زنجیره فولاد است؛ فرآیندی که در آن دارایی‌های فیزیکی صنعت به ابزارهای مالی قابل معامله تبدیل می‌شوند. این روند برای شرکت‌های تولیدی به معنای دسترسی سریع‌تر به نقدینگی است، بدون نیاز به فروش فوری محصول یا دریافت وام بانکی.

شفافیت بیش‌تر در قیمت مواد اولیه فولاد، اثر غیرمستقیم بر قیمت تمام‌شده محصولات نهایی مانند میلگرد و ورق دارد. این دو کالا در ساخت‌وساز مسکن و تولید خودرو کاربرد مستقیم دارند و نوسان قیمت آن‌ها در نهایت به هزینه ساخت خانه یا قیمت خودرو در بازار داخلی منتقل می‌شود.

رقم ۵ همت یعنی چه؟

ارزش برآوردی این گواهی سپرده، ۵ همت یا ۵ هزار میلیارد تومان اعلام شده است؛ رقمی که آن را به بزرگ‌ترین طرح اوراق بهادارسازی در زنجیره فولاد کشور تبدیل می‌کند. این عدد نشان می‌دهد ابزارهای مالی مبتنی بر بورس کالا، به‌تدریج به روشی جدی برای تأمین مالی صنایع بزرگ داخلی تبدیل شده‌اند.

بورس کالای ایران در سال‌های اخیر، پذیرش گواهی سپرده کالایی برای محصولات معدنی و فلزی را گسترش داده است. این ابزار پیش‌تر برای محصولاتی مانند شمش فولاد و مس نیز به کار گرفته شده بود. گسترش این روش می‌تواند به کاهش وابستگی صنایع بزرگ به تسهیلات بانکی و افزایش شفافیت در بازار مواد اولیه کمک کند.