به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، نسبت قیمت به درآمد (P/E) بازار سهام ایران تا ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶ (۲۶ شهریور ۱۴۰۵) از مرز ۹ واحد عبور کرد؛ سطحی که از تیر ۱۴۰۲ تاکنون ثبت نشده بود. این نسبت، قیمت سهام شرکتها را با سود سالانه آنها مقایسه میکند و افزایش آن نشانه گرانتر شدن بازار نسبت به سودآوری فعلی شرکتهاست.
برای درک ساده این عدد باید گفت اگر P/E یک سهم ۹ باشد، سرمایهگذار با قیمت فعلی باید حدود ۹ سال منتظر بماند تا سود انباشته شرکت معادل پولی شود که برای خرید آن سهم پرداخته است. هرچه این عدد پایینتر باشد، سهم نسبت به سودش ارزانتر دیده میشود و برعکس.
با این حال کارشناسان بازار سرمایه تأکید میکنند این رقم بهتنهایی راهنمای قطعی نیست. P/E کنونی بازار بر مبنای سود دورههای گذشته شرکتها محاسبه شده، نه پیشبینی سود آینده آنها. اگر سودآوری شرکتها در فصلهای آینده تغییر کند، چه رشد و چه افت، این نسبت هم به همان اندازه جابهجا خواهد شد.
فاصله با تیر ۱۴۰۲
آخرین باری که این نسبت در چنین محدودهای قرار داشت، به تیر ۱۴۰۲ (ژوئیه ۲۰۲۳) بازمیگردد؛ دورهای که با رشد قابلتوجه شاخص کل بورس تهران همراه بود. بازگشت P/E به همین سطح پس از حدود ۲۶ ماه نشان میدهد رشد قیمت سهام در ماههای اخیر از رشد سود شرکتها پیشی گرفته است.
از نگاه تحلیلی، بالا رفتن این نسبت دو ریشه محتمل دارد: رشد قیمت سهام در بازار، یا کاهش سود گزارششده شرکتها نسبت به دوره قبل. بخشی از این افزایش به رشد قیمتی چند نماد بزرگ بازار در هفتههای اخیر مربوط میشود، هرچند سهم دقیق هر عامل تنها پس از انتشار صورتهای مالی فصلی شرکتها روشن میشود.
اثر بر تصمیم مالی مخاطب عادی
برای کسی که قصد ورود به بورس یا خرید سهام دارد، بالا رفتن P/E کل بازار یعنی میانگین قیمت سهام نسبت به سود فعلی شرکتها گرانتر شده است؛ نه لزوماً نشانه رونق یا رکود بازار. تصمیم درباره سرمایهگذاری در سهام به عوامل دیگری از جمله نرخ سود بانکی، تورم و چشمانداز سودآوری هر صنعت هم بستگی دارد و باید جداگانه بررسی شود.
نسبت قیمت به درآمد یکی از پرکاربردترین ابزارهای ارزشگذاری در بورسهای جهان است و تحلیلگران بازار تهران هم آن را بهطور مرتب رصد میکنند. با این حال دامنه معقول این نسبت در ایران، به دلیل نرخ بالای تورم و نوسان نرخ ارز، با استانداردهای رایج در بورسهای جهانی قابل مقایسه مستقیم نیست.















نظرات کاربران