به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، بازار آهن اسفنجی در ماههای اخیر با چند عامل همزمان دستوپنجه نرم کرده است. تغییرات عرضه و تقاضا، محدودیتهای تأمین انرژی، اختلال در خطوط تولید، رشد هزینههای تمامشده و نوسان نرخ ارز، این بازار را وارد مرحلهای تازه کردهاند. نتیجه مستقیم این فشارها، خروج بخشی از ظرفیت تولید آهن اسفنجی از مدار بوده است.
چرا آهن اسفنجی اهمیت دارد؟
آهن اسفنجی ماده اولیهای است که در کورههای قوس الکتریکی ذوب میشود و به شمش فولادی تبدیل میشود. بخش بزرگی از فولادسازان کشور برای تأمین مواد اولیه خود به این محصول وابستهاند. هر کاهش در عرضه آهن اسفنجی، هزینه تمامشده شمش و در ادامه میلگرد و ورق را بالا میبرد. این افزایش هزینه در نهایت به قیمت کالاهایی مانند خودرو، لوازم خانگی و مسکن هم منتقل میشود؛ چرا که فولاد یکی از نهادههای اصلی این صنایع است.
محدودیت تأمین گاز و برق در فصلهای گرم و سرد سال، یکی از عوامل تکرارشونده افت تولید در واحدهای فولادی و آهناسفنجیسازی کشور بوده است. کارخانهها برای ادامه تولید به انرژی پایدار نیاز دارند و هر بار قطعی یا سهمیهبندی، بخشی از ظرفیت را از مدار خارج میکند. این وضعیت اکنون در کنار سایر مشکلات، فشار بیشتری به این زنجیره وارد کرده است.
نوسان ارز و هزینه تمامشده
بخش قابلتوجهی از تجهیزات، قطعات یدکی و حتی برخی مواد اولیه واحدهای فولادی وارداتی است. نوسان نرخ ارز، هزینه تعمیر و نگهداری و خرید قطعات را افزایش میدهد. این افزایش هزینه، توان رقابتی تولیدکنندگان را کاهش میدهد و برخی واحدها را به کاهش یا توقف موقت تولید وادار میکند. نتیجه، کاهش بیشتر عرضه آهن اسفنجی در بازار داخلی است.
کارشناسان بازار فولاد میگویند تداوم این روند میتواند فاصله میان عرضه و تقاضای داخلی را بیشتر کند. در چنین شرایطی، احتمال افزایش قیمت محصولات فولادی در ماههای آینده بالا میرود، هرچند میزان دقیق آن به عوامل دیگری مانند سیاستهای صادراتی و نرخ ارز هم بستگی دارد.
زنجیره فولاد ایران از معدن سنگآهن تا کنسانتره، گندله، آهن اسفنجی، شمش و محصول نهایی امتداد دارد. هر اختلال در یکی از این حلقهها، با فاصله زمانی کوتاه به سایر حلقهها منتقل میشود. به همین دلیل، وضعیت آهن اسفنجی در ماههای آینده یکی از شاخصهای مهم برای ارزیابی مسیر قیمت فولاد و کالاهای وابسته به آن خواهد بود.















نظرات کاربران