به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، شرکت نورالینک متعلق به ایلان ماسک اعلام کرد تراشه آزمایشی N۱ توانسته قصد گفتار یک فرد دارای اختلال شدید گفتاری را ثبت و به صدای شنیدنی تبدیل کند. نخستین جمله تولیدشده «دوستت دارم» بود؛ عبارتی ساده با بار احساسی سنگین برای کسی که سال‌ها امکان بیان کلامی آن را نداشته است.
این آزمایش نشان می‌دهد رابط‌های مغز و رایانه از مرحله کنترل نشانگر روی صفحه نمایش، به بازسازی مستقیم گفتار رسیده‌اند. برای بیماران مبتلا به بیماری‌های عصبی مانند ALS یا سکته مغزی شدید، این یعنی احتمال بازگشت ارتباط کلامی بدون نیاز به دستگاه‌های کمکی کند و پرزحمت فعلی.
چگونه فکر به صدا تبدیل می‌شود؟
تراشه N۱ ایمپلنتی کوچک است که با جراحی داخل جمجمه کاشته می‌شود و فعالیت الکتریکی صدها نورون در ناحیه حرکتی مغز را ثبت می‌کند. الگوریتم‌های هوش مصنوعی این سیگنال‌ها را که پیش از هرگونه تلاش برای حرکت دادن دهان و زبان شکل می‌گیرند، رمزگشایی و به کلمات ترجمه می‌کنند.
به بیان ساده، تراشه به‌جای شنیدن صدا یا دیدن حرکت لب، نیتِ خام فرد برای گفتن یک کلمه را می‌خواند. همین ویژگی آن را برای بیمارانی که عضلات گفتاری‌شان کاملاً از کار افتاده، از سایر فناوری‌های کمکی متمایز می‌کند.
مسیری که از کنترل نشانگر آغاز شد
نورالینک از سال ۲۰۱۹ روی این فناوری کار می‌کند و نخستین کاشت تراشه در مغز انسان را در سال ۲۰۲۴ انجام داد. کاربرد اولیه تراشه، کنترل نشانگر رایانه و بازی‌های رایانه‌ای تنها با نیروی فکر بود؛ رسیدن به رمزگشایی گفتار، گامی به‌مراتب پیچیده‌تر محسوب می‌شود.
شرکت‌های دیگری مانند سینکرون نیز در همین حوزه فعالیت می‌کنند و مسیر تجاری‌سازی رابط مغز و رایانه را دنبال می‌کنند. با این حال، این فناوری هنوز در مرحله آزمایش بالینی محدود است و مجوز استفاده گسترده از سوی نهادهای نظارتی دارویی صادر نشده است.
کارشناسان تأکید می‌کنند نتیجه به‌دست‌آمده از ۱ مورد آزمایشی، هنوز به معنای آماده‌بودن این فناوری برای استفاده روزمره نیست. دقت رمزگشایی، ماندگاری ایمپلنت در بدن و هزینه بالای جراحی، از مهم‌ترین موانع پیش‌روی گسترش آن به شمار می‌روند.
نظرات کاربران