به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از تریدینگ‌ویو، بانک مرکزی ژاپن در نشست ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ (۲۷ شهریور ۱۴۰۵) با رأی ۷ به ۲ نرخ بهره را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و آن را از ۱ درصد به ۱٫۲۵ درصد رساند؛ بالاترین سطح این نرخ در ۳۱ سال گذشته. بازار پیش‌تر همین افزایش را پیش‌بینی کرده بود و همین موضوع باعث شد اعلام رسمی تصمیم، شگفتی چندانی برای معامله‌گران نداشته باشد.
نتیجه این بی‌تفاوتی نسبی، واکنشی معکوس در بازار ارز بود. بلافاصله پس از اعلام تصمیم، ارزش ین به‌جای تقویت، تا ۰٫۸ درصد کاهش یافت و نرخ برابری دلار به ین تا حدود ۱۵۷٫۱۴۵ واحد بالا رفت. به‌طور معمول افزایش نرخ بهره با جذب سرمایه به‌سوی دارایی‌های ین‌محور، ارزش پول ملی را تقویت می‌کند؛ اما وقتی این واکنش رخ نمی‌دهد، نشانه آن است که بازار پیش‌تر این خبر را در قیمت‌ها لحاظ کرده بود.
کشمکش در جفت‌ارز یورو-ین
در همین حال، جفت‌ارز یورو به ین صبح جمعه در محدوده ۱۷۹٫۲۷ واحد معامله می‌شد؛ عددی بالاتر از میانگین وزنی حجمی هفتگی قیمت که در ۱۷۸٫۹ واحد قرار دارد. این معیار برای تحلیل‌گران فنی نشان‌دهنده سطحی است که بیشتر معاملات هفته حول آن انجام شده؛ ایستادن قیمت بالای این خط به معنای غلبه موقت خریداران بر روند نزولی ساختاری این جفت‌ارز است.
ساختار بلندمدت این جفت‌ارز همچنان نزولی ارزیابی می‌شود، اما دو عضو هیئت سیاست‌گذاری بانک مرکزی ژاپن به این افزایش نرخ رأی مخالف دادند و رشد اقتصادی را ناکافی و شتاب تورم را کمتر از حد لازم دانستند. این اختلاف‌نظر با داده تازه تورم هسته ژاپن همخوانی دارد؛ شاخص قیمت مصرف‌کننده هسته در آگوست با رشد ۱٫۷ درصدی نسبت به سال قبل، از پیش‌بینی ۱٫۸ درصدی پایین‌تر ایستاد.
بانک مرکزی اروپا نیز ۸ روز پیش‌تر، در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱۸ شهریور ۱۴۰۵)، نرخ سپرده خود را ۲۵ واحد پایه افزایش داده و به ۲٫۵۰ درصد رسانده بود. چون هر دو بانک مرکزی به یک اندازه نرخ بهره را بالا بردند، فاصله نرخ بهره میان دو منطقه در همان حدود ۱٫۲۵ واحد درصد باقی ماند. این فاصله همان چیزی است که جذابیت نسبی معاملات کری را تعیین می‌کند؛ ساختاری که در آن سرمایه‌گذاران با استقراض ارزی کم‌بهره مانند ین و سرمایه‌گذاری در ارزی پربهره‌تر مانند یورو، از اختلاف نرخ بهره سود می‌برند.
فشار بازدهی اوراق آمریکا
داده‌های آمریکا نیز بر شرایط ریسک‌پذیری بازار جهانی اثر می‌گذارد. بازدهی اوراق ده‌ساله خزانه‌داری آمریکا به ۵٫۰۱ درصد و بازدهی دوساله به ۴٫۷۴ درصد رسیده است. بازدهی واقعی ده‌ساله، یعنی بازدهی پس از کسر انتظارات تورمی، به ۲٫۶۸ درصد افزایش یافته؛ و سابقه بازار نشان می‌دهد وقتی این رقم از ۲٫۵ درصد فراتر می‌رود، هزینه فرصت نگهداری دارایی‌های پرریسک بالا می‌رود و جذابیت معاملات کری کاهش می‌یابد. هم‌زمان شاخص ترس و طمع بازار سهام آمریکا در محدوده ۲۹ از ۱۰۰ قرار دارد که از احتیاط سرمایه‌گذاران خبر می‌دهد.
بانک مرکزی ژاپن در بیانیه خود تأکید کرده روند تورم زمینه‌ای احتمالا از نیمه دوم سال مالی ۲۰۲۶ تا سال مالی ۲۰۲۷ به‌تدریج به هدف ۲ درصدی نزدیک خواهد شد. اگر این مسیر ادامه یابد، افزایش‌های بعدی نرخ بهره ژاپن در راه است و هر گام تازه می‌تواند فاصله نرخ بهره با اروپا را کمتر کند. در کوتاه‌مدت اما ایستادن قیمت جفت‌ارز یورو-ین بالای میانگین وزنی حجمی، تحلیل‌گران را در وضعیتی محتاطانه و منتظر برای گرفتن موضع تازه قرار داده است.
نظرات کاربران