به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، در هفته‌های اخیر بسیاری از شرکت‌های فولادی بورس تهران در گزارش‌های میان‌دوره‌ای خود از رشد درآمد فروش خبر داده‌اند. این ارقام برای سهامدارانی که دنبال نشانه‌های رونق صنعت فولاد هستند جذاب به نظر می‌رسد، اما همیشه بیانگر واقعیت تولید نیست.
شهبازی، کارشناس بازار سرمایه، در این باره تأکید کرد که رشد درآمد فولادسازان همیشه به معنای افزایش تولید نیست. به گفته او، برای ارزیابی دقیق عملکرد این شرکت‌ها باید ۳ شاخص را همزمان بررسی کرد: تناژ فروش، نرخ فروش و حاشیه سود.
عدد بزرگ، معنای کوچک
وقتی نرخ ارز یا قیمت جهانی فولاد بالا می‌رود، درآمد ریالی شرکت‌ها هم رشد می‌کند، حتی اگر مقدار تولید و فروش تغییری نکرده باشد. این پدیده در دوره‌های تورم بالا معمول است و می‌تواند سرمایه‌گذار تازه‌کار را به اشتباه بیندازد.
برای روشن‌شدن موضوع، فرض کنید یک شرکت فولادی پارسال ۱۰۰ هزار تن محصول فروخته و امسال هم همان ۱۰۰ هزار تن را فروخته است. اگر نرخ هر تن به دلیل رشد نرخ ارز ۲ برابر شده باشد، درآمد ریالی شرکت هم ۲ برابر می‌شود، بدون آنکه تولید واقعی رشد کرده باشد.
۳ شاخصی که باید کنار هم دید
تناژ فروش نشان می‌دهد شرکت واقعا چه مقدار محصول به فروش رسانده است. نرخ فروش، تغییرات قیمت هر واحد محصول را روشن می‌کند. حاشیه سود هم فاصله میان قیمت تمام‌شده و قیمت فروش را نشان می‌دهد و می‌گوید سود واقعی شرکت چقدر تغییر کرده است.
به گفته این کارشناس، بدون بررسی همزمان این سه شاخص، مقایسه درآمد فولادسازان در دوره‌های مختلف می‌تواند نتیجه گمراه‌کننده‌ای برای سهامداران داشته باشد. رشد اسمی درآمد در شرایطی که تناژ فروش ثابت یا حتی کاهشی بوده، لزوما نشانه بهبود بنیادی شرکت نیست.
صنعت فولاد یکی از صنایع بزرگ بورس تهران است و نوسان قیمت جهانی فولاد و نرخ ارز، تأثیر مستقیمی بر صورت‌های مالی این شرکت‌ها دارد. به همین دلیل، بررسی دقیق‌تر گزارش‌های فصلی، از جمله میزان تولید و فروش، می‌تواند تصویر روشن‌تری از عملکرد واقعی این شرکت‌ها ارائه دهد، فراتر از رقم نهایی درآمد.
نظرات کاربران