به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از سی‌ان‌بی‌سی، در جریان درگیری نظامی ۱۲ روزه میان ایران و اسرائیل در خرداد ۱۴۰۵ (ژوئن ۲۰۲۶)، بسیاری از فعالان بازار انتظار داشتند قیمت نفت به دلیل ریسک اختلال در تنگه هرمز به‌شدت افزایش یابد. از این آبراه حدود یک‌پنجم مصرف روزانه نفت جهان عبور می‌کند و هرگونه تهدید برای آن معمولاً قیمت‌ها را به‌سرعت بالا می‌برد.
با این حال، برخلاف پیش‌بینی‌ها، قیمت نفت خام برنت جهش پایداری را ثبت نکرد و پس از افزایشی موقت، به سطوح پیش از بحران بازگشت. این یعنی مصرف‌کنندگان در سراسر جهان، از جمله در ایران، فشار چندانی را از محل افزایش قیمت بنزین و سایر فرآورده‌های نفتی احساس نکردند.
نقش کندی اقتصاد چین
تحلیلگران دلیل اصلی این ثبات را کاهش رشد تقاضای نفت در چین می‌دانند. چین به‌عنوان بزرگ‌ترین واردکننده نفت خام جهان، در ماه‌های اخیر با کندی رشد اقتصادی و افزایش سریع خودروهای برقی مواجه بوده که مصرف بنزین را در این کشور کاهش داده است. این افت تقاضا عملاً کمبود ناشی از ریسک عرضه در خاورمیانه را جبران کرد.
پالایشگاه‌های کوچک و مستقل چین، معروف به «پالایشگاه‌های چایخانه‌ای»، نیز به دلیل حاشیه سود کم و ذخایر نسبتاً پر، خرید نفت خود را در این دوره محدود کردند. این تصمیم باعث شد فشار خرید اضطراری که معمولاً در بحران‌های ژئوپلیتیک قیمت‌ها را بالا می‌برد، شکل نگیرد.
ذخیره احتیاطی اوپک‌پلاس
در کنار عامل چین، افزایش تدریجی تولید کشورهای اوپک‌پلاس در ماه‌های پیش از بحران نیز ظرفیت مازادی برای بازار فراهم کرده بود. این ظرفیت اضافه به‌عنوان یک ضربه‌گیر عمل کرد و به بازار اجازه داد بدون نوسان شدید، اختلال احتمالی در عرضه ایران را پشت سر بگذارد.
کارشناسان هشدار می‌دهند این ترکیب مساعد همیشگی نیست؛ اگر تقاضای چین به روند رشد پیشین بازگردد یا ذخیره مازاد اوپک‌پلاس کاهش یابد، بازار نفت در بحران‌های بعدی ممکن است واکنش شدیدتری نشان دهد. برای مصرف‌کننده ایرانی، این به معنای نیاز به رصد مستمر تحولات چین و خاورمیانه در کنار هم است، نه صرفا اخبار منطقه‌ای.
نظرات کاربران