به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، خریداران اروپایی این روزها با وجود جهش شدید قیمت، حجم بیشتری گاز طبیعی مایع (ال‌ان‌جی) وارد می‌کنند. دلیل این تصمیم ساده است؛ ذخایر گاز اتحادیه اروپا هم‌اکنون به‌طور محسوسی پایین‌تر از میانگین پنج‌سال اخیر در این برهه از سال قرار دارد و بروکسل چاره‌ای جز خرید با هر قیمتی ندارد.
بر اساس برآورد مؤسسه کیپلر که خبرگزاری رویترز آن را منتشر کرده، واردات ال‌ان‌جی آسیا در سپتامبر به حدود ۲۰٫۰۹ میلیون تن می‌رسد؛ رقمی پایین‌تر از ۲۲٫۲۷ میلیون تن مدت مشابه پارسال. در مقابل، واردات اروپا در همین ماه به ۷٫۹۸ میلیون تن افزایش می‌یابد و پیش‌بینی می‌شود در اکتبر تا ۱۰٫۵۳ میلیون تن هم برسد. این شکاف نشان می‌دهد که تقاضای دو قاره در جهت عکس یکدیگر حرکت می‌کند.
چرا قیمت گاز مایع این‌قدر بالا رفته است؟
قیمت لحظه‌ای ال‌ان‌جی در هفته منتهی به ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ (۲۰ شهریور ۱۴۰۵) به ۲۶ دلار به ازای هر واحد حرارتی بریتانیایی (MMBtu) رسیده است؛ معیاری که هر چه بالاتر باشد، هزینه گرم کردن خانه‌ها و تولید برق از گاز را برای مصرف‌کننده نهایی گران‌تر می‌کند. بخش اصلی این افزایش به توقف گسترده فعالیت هاب صادراتی قطر بازمی‌گردد؛ شرکت کیوانرژی برای جبران این کمبود، اکنون به دنبال قراردادهای خرید گاز مایع آمریکایی تا سال ۲۰۳۱ است. امارات متحده عربی هم مقداری گاز از خلیج فارس صادر می‌کند، اما این حجم برای پوشش افت عرضه قطر کافی نیست. وزیر انرژی قطر پیش‌تر کسری سالانه ناشی از این وضعیت را ۱۲٫۸ میلیون تن برآورد کرده بود.
اروپا برای تأمین همین کمبود، مجبور است صرفه بیشتری نسبت به خریداران آسیایی بپردازد؛ صرفه یعنی مبلغ اضافه‌ای که یک خریدار برای تضمین تحویل زودتر یا مطمئن‌تر محموله می‌پردازد. واردات گاز از نروژ هم‌اکنون در بالاترین سطح ممکن قرار دارد، گاز خط لوله روسیه به دلیل تحریم‌ها قطع شده و از ژانویه، گاز مایع روسیه نیز به همین سرنوشت دچار خواهد شد. با این شرایط، کیپلر پیش‌بینی می‌کند واردات سالانه اروپا امسال از رکورد ۱۲۵٫۲۰ میلیون تن پارسال هم فراتر رود؛ تنها در ۸ ماه نخست سال، این رقم به ۱۱۷٫۰۱ میلیون تن رسیده است.
ریسک تکرار زیان زمستان ۲۰۲۲
خریداران اروپایی امسال دیرتر از حد معمول برای پرکردن ذخایر اقدام کردند، چون امیدوار بودند بازگشت سریع عرضه قطر قیمت‌ها را پایین بیاورد. این اتفاق نیفتاد و حالا آن‌ها ناچارند در سطح قیمتی بالا خرید کنند، با این ریسک که اگر زمستان ملایمی در پیش باشد، تقاضای واقعی کمتر از انتظار درآید و قیمت‌ها سقوط کند؛ همان اتفاقی که در زمستان ۲۰۲۲ رخ داد و میلیاردها دلار زیان برای شرکت‌های اروپایی به همراه داشت. با این حال، تکرار دقیق آن سناریو بعید است، زیرا آن زمان دست‌کم بخشی از گاز خط لوله روسیه هنوز در دسترس اروپا بود؛ گزینه‌ای که امسال دیگر وجود ندارد.
در سوی دیگر بازار، چین همان راهبردی را در پیش گرفته که پیش‌تر در بازار نفت به کار برده بود؛ کاهش خرید از بازار لحظه‌ای و تکیه بر قراردادهای بلندمدت با قیمت ثابت، در کنار دریافت حجم قابل‌توجهی گاز از خط لوله روسیه. همین رویکرد باعث شده فشار کاهش عرضه قطر روی بقیه بازار جهانی تا حدی تعدیل شود.
کشورهایی که دیگر توان خرید گاز مایع با قیمت لحظه‌ای را ندارند، به سمت زغال‌سنگ و دیگر منابع تولید برق روی می‌آورند. در مقابل، اعضای اتحادیه اروپا که نیروگاه‌های زغالی و در مورد آلمان، نیروگاه‌های هسته‌ای خود را تعطیل کرده‌اند، چاره‌ای جز ادامه خرید گاز مایع با قیمت‌های فعلی ندارند، هرچند این مسیر فشار مالی فزاینده‌ای بر بودجه انرژی این کشورها وارد می‌کند.
نظرات کاربران