به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از موتلی فول، چهار شرکت رقیب در صنعت انرژی آمریکا برای ساخت یک خط لوله بزرگ انتقال گاز طبیعی با یکدیگر همکاری کرده‌اند. این پروژه با نام «سیستم خط لوله سالیتود» در میانه آگوست ۲۰۲۶ (مرداد ۱۴۰۵) مجوز نهایی خود را دریافت کرد.
این خط لوله قرار است گاز طبیعی تولیدشده در حوضه پرمین را به بازارهای مصرف در سواحل خلیج مکزیک متصل کند. با توجه به تقاضای بالای جهانی برای گاز طبیعی، این پروژه یک سرمایه‌گذاری زیرساختی مهم برای صنعت انرژی آمریکا به شمار می‌رود.
چرا رقبا کنار هم نشستند؟
ساخت چنین خط لوله‌ای هزینه‌ای معادل صدها میلیون دلار در بر دارد و تکمیل آن سال‌ها زمان می‌برد. طبق برنامه، فاز نخست این پروژه تا نیمه دوم سال ۲۰۲۹ به بهره‌برداری نمی‌رسد و فاز دوم آن نیز در سال ۲۰۳۰ تکمیل خواهد شد. تا زمانی که گاز در خط لوله جریان نیابد، هیچ درآمدی نصیب سرمایه‌گذاران نمی‌شود؛ به همین دلیل تقسیم این بار مالی سنگین میان چند شرکت، ریسک هر یک را کاهش می‌دهد.
سهم مالکان خط لوله
در این ساختار، دو شرکت میان‌دستی یعنی MPLX و وسترن میدستریم که مسئولیت انتقال و جابه‌جایی گاز را بر عهده دارند، به ترتیب ۱۰ درصد و ۷.۵ درصد از پروژه را در اختیار دارند. شرکت خصوصی واته‌واتر نیز با سهم ۵۰ درصدی، بزرگ‌ترین سهامدار این خط لوله محسوب می‌شود؛ در مجموع این سه شرکت ۶۷.۵ درصد از پروژه را پوشش می‌دهند.
باقی‌مانده سهام به دو شرکت تولیدکننده بالادستی، یعنی دیوون انرژی و دایموندبک انرژی رسیده است. تولیدکنندگان بالادستی به شرکت‌هایی گفته می‌شود که گاز و نفت را از چاه استخراج می‌کنند و برای رساندن آن به بازار به خط لوله نیاز دارند. دیوون انرژی ۲۵ درصد و دایموندبک انرژی ۷.۵ درصد از سهام را در اختیار گرفته‌اند تا دسترسی خود به ظرفیت انتقال را برای رشد آینده تولید تضمین کنند.
این نوع مشارکت‌های مشترک معمولا در گزارش‌های مالی شرکت‌ها به‌صورت یک ردیف ساده ثبت می‌شوند و کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند، اما پویایی گروهی از این دست، یکی از الگوهای رایج در نحوه انجام کسب‌وکار در صنعت انرژی آمریکا است.
نظرات کاربران