به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از بیزینس اینسایدر، کوتاه پس از حمله آمریکا به ایران در اواخر فوریه و مسدودشدن متعاقب آن تنگه هرمز، بسیاری انتظار داشتند قیمت نفت در صورت تداوم درگیری به رکوردهای تاریخی برسد. اما بازار نفت در سطحی گران، هرچند نه فاجعه‌بار، حدود ۱۰۰ دلار در هر بشکه تثبیت شده است؛ رقمی به‌مراتب پایین‌تر از پیش‌بینی جف بِرد، مدیر صندوق پوشش ریسک مریت پوینت پارتنرز، پس از ۶ ماه درگیری.
بِرد ۲۵ سال است در بازار کالاها فعالیت می‌کند و صندوقی ۷۵۰ میلیون دلاری را اداره می‌کند که به‌طور تخصصی روی این بازار سرمایه‌گذاری می‌کند. به گفته یک منبع آگاه، استراتژی کلی این صندوق که ترکیبی از موقعیت‌های خرید و فروش در طیف گسترده‌ای از کالاهاست، در ۱۲ ماه گذشته بیش از ۱۶ درصد بازدهی داشته است.
تحلیلگران بازار نفت جی‌پی‌مورگان هفته جاری در گزارشی تصریح کردند که برای نخستین‌بار از آغاز این درگیری، هیچ سناریوی پایه‌ای برای پیش‌بینی بازار ندارند و نمی‌دانند چگونه باید نقطه پایان این وضعیت را مدل‌سازی کنند. بِرد نیز می‌پذیرد آینده روشن نیست، اما معتقد است ۳ نشانه کلیدی می‌تواند مسیر قیمت‌ها را روشن کند: میزان اتکا به ذخایر راهبردی، کاهش تقاضای نفت در برخی کشورها، و عقب‌نشینی چین از خرید نفت.
ذخایر راهبردی آمریکا در آستانه اتمام
به گفته بِرد، اتکا به ذخیره راهبردی نفت آمریکا دیگر نمی‌تواند برای مدت طولانی ادامه یابد. ادامه برداشت از این ذخایر برای یکی ۲ ماه دیگر شاید ممکن باشد، اما برای ۶ ماه آینده باید راه‌حل دیگری پیدا کرد. در ۵ ماه گذشته، به‌طور میانگین ماهانه نزدیک به ۲۵ میلیون بشکه از این ذخایر برداشت شده و اکنون موجودی آن به ۲۸۵ میلیون بشکه رسیده؛ تنها حدود ۳۰ میلیون بشکه بالاتر از سقف مصوب کنگره آمریکا، رقمی که با نرخ برداشت فعلی کمتر از ۱ ماه دوام می‌آورد.
نگرانی بزرگ‌تر، مشکلات فنی مخازن نگهداری این ذخایر است. بخشی از نفت به دلیل شوری و غلظت بالا، به‌سختی استخراج می‌شود و این مخازن که بیش از ۵۰ سال قدمت دارند، اکنون در سطحی بی‌سابقه قرار گرفته‌اند. همین محدودیت‌ها می‌تواند دلیل کاهش شدید برداشت هفته گذشته به تنها ۴۰۰٬۰۰۰ بشکه باشد. اگر این روند در ادامه ماه جاری میلادی تکرار شود، برداشت ماهانه به کمتر از ۲ میلیون بشکه -تقریبا یک‌نهم سطح ماه گذشته- کاهش می‌یابد و می‌تواند فشار افزایشی بر قیمت‌ها وارد کند. به گفته بِرد، اگر ذخایر پاسخ‌گوی تقاضا نباشند، بحران به شکل یک رویداد بزرگ و ناگهانی نمایان نمی‌شود، بلکه به‌تدریج به ذخایر احتیاطی پالایشگاه‌ها هم سرایت می‌کند.
افت تقاضا در چین و بازارهای نوظهور
افت تقاضا در بازارهای نوظهور و چین نیز نقش پررنگی داشته است. به برآورد بِرد، مصرف نفت در این مناطق روزانه حدود ۴ تا ۶ میلیون بشکه کاهش یافته که بخش مهمی از آن به برقی‌سازی سریع حمل‌ونقل در چین و صادرات گسترده خودروهای برقی این کشور برمی‌گردد. بخشی دیگر نیز می‌تواند ناشی از افت قدرت خرید مردم و شرکت‌ها در بازارهای نوظهور باشد.
این افت تقاضا را نمی‌توان به‌طور مستقیم اندازه‌گیری کرد، اما از سطح موجودی‌ها، تولید و الگوی حمل‌ونقل می‌توان به آن پی برد؛ برای نمونه، انتخاب قطار به‌جای هواپیما توسط مسافران یا تعویق چندماهه ارسال یک محموله برای فرار از قیمت سه‌برابری گازوئیل. بِرد هشدار می‌دهد بخشی از این کاهش تقاضا موقتی بوده و با نزدیک‌شدن فصل تعطیلات یا نیازهای صنعتی، شرکت‌ها ممکن است ناچار به ارسال محموله‌ها با هر قیمتی شوند.
نظرات کاربران