بهمن حسین‌زاده قائم‌مقام سازه‌گستر سایپا شد

مراسم معارفه حسین‌زاده با حضور مدیرعامل، اعضای هیئت‌مدیره، معاونان و مدیران سازه‌گستر سایپا برگزار شد. در این مراسم بر استفاده از تجربیات مدیریتی او برای افزایش بهره‌وری، مدیریت هزینه‌ها، ارتقای کیفیت قطعات و پایداری زنجیره تأمین تأکید شد.

حسین‌زاده نیز در نخستین اظهارات خود در مسئولیت جدید، تقویت ارتباط میان خودروساز و قطعه‌ساز، بهبود بهره‌وری، کنترل هزینه‌ها و تأمین پایدار قطعات را از محورهای اصلی برنامه خود عنوان کرد و سرمایه انسانی و شایسته‌سالاری را از ارکان توسعه سازمان دانست.

حسین‌زاده از دی‌ماه ۱۴۰۳ مدیریت پارس‌خودرو را برعهده داشت؛ دوره‌ای که با عرضه چند محصول جدید این شرکت همراه شد.

یکی از مهم‌ترین پروژه‌های این دوره، پارس‌نوآ بود؛ محصولی که پروژه آن سال‌ها با نام P90 دنبال می‌شد و سرانجام در دوره مدیریت حسین‌زاده به مرحله تولید رسید. این خودرو با اتکا به ظرفیت مهندسی داخلی و سطح بالای داخلی‌سازی توسعه یافت.

در همین دوره، سهند اتوماتیک نیز با موتور ۱.۵ لیتری M15 GSI و گیربکس CVT به سبد محصولات پارس‌خودرو اضافه شد و به گزینه اتوماتیک این خودروساز تبدیل شد. سهند دوگانه‌سوز نیز با قابلیت استفاده از CNG و بنزین، به عنوان محصول دیگری از خانواده سهند توسعه یافت؛ خودرویی که با هدف کاهش هزینه سوخت و افزایش برد حرکتی طراحی شده است.

از این منظر، دوره مدیریت حسین‌زاده در پارس‌خودرو با تمرکز همزمان بر توسعه سبد محصول، افزایش داخلی‌سازی و استمرار تولید همراه بود؛ آن هم در شرایطی که صنعت خودرو با محدودیت‌های تأمین، فشارهای ارزی و تحریم‌ها مواجه بوده است.

حسین‌زاده پیش از این علاوه بر مدیریت پارس‌خودرو، عضویت در هیئت‌مدیره گروه سایپا، قائم‌مقامی مدیرعامل سایپا، مدیرعاملی شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران و ریاست هیئت‌مدیره سایپا-سیتروئن را نیز در کارنامه داشته است.

سازه‌گستر به عنوان یکی از حلقه‌های اصلی ارتباط گروه سایپا با شبکه قطعه‌سازان، نقشی مستقیم در تأمین قطعات، کیفیت، هزینه تولید و پایداری خطوط خودروسازی دارد. از همین رو، مأموریت جدید حسین‌زاده را می‌توان انتقال تجربه او از «توسعه محصول» به «مدیریت زنجیره تأمین» دانست.

مدیری که در پارس‌خودرو پروژه‌هایی چون پارس‌نوآ، سهند اتوماتیک و سهند دوگانه‌سوز را دنبال کرد، اکنون در جایگاهی قرار گرفته که موفقیت آن بیش از هر چیز به تأمین پایدار، مدیریت منابع و ایجاد ارتباط مؤثر میان خودروساز و قطعه‌ساز وابسته است.